3G0 
JEAN BAPTISTE BOUSSINGAULT. 
noch omvangrijk genoeg , om de tegenstanders van zijne meening onder 
de practische landbouwers te overtuigen. Gedurende eene reeks van 
jaren wijdde zich boussingault aan deze vraag en zijne proeven gelden 
thans nog als het beste voorbeeld van nauwkeurig onderzoek op dit 
gebied. Het gelukte hem toch landbouwplanten in een kunstmatigen 
bodem en in gezuiverde lucht gedurende verscheidene maanden krachtig 
te doen groeien en zijne voorzorgen daarbij zóó te nemen , dat geen 
milligram der oorspronkelijk in het zaad of in de mest aanwezige 
stikstof aan het eind der proeven aan de analyse ontsnapte. 
De saussure’s uitkomst was ook de zijne, en weldra ruimden de 
tegenstanders het veld. De stelling , dat de vrije stikstof door de 
planten niet kan worden geassimileerd, bleef sedert onaangetast. Wel 
leerde men later , in de bacteriën van den bodem , organismen kennen , 
die de vrije stikstof in stikstofverbindingen kunnen overvoeren en 
zoo voor de landbouwplanten beschikbaar maken , en werden daardoor 
vele der argumenten der tegenstanders beter verklaarbaar , doch aan 
de grondstelling van boussingault werd daardoor natuurlijk niets 
veranderd. 
Boussingault’s onderzoekingen op landbouwkundig gebied strekten 
zich niet alleen tot de planten , maar ook tot de dieren en hunne 
producten uit , en werden door hem achtereenvolgens neergelegd in 
zeven banden van zijn tijdschrift Agronomie , Chemie agricole et Physiologie. 
Naast dit tijdschrift verdient hier genoemd te worden zijne Économie 
rurale , een handboek voor den landbouw op wetenschappelijken grond- 
slag, dat in 1843 in twee lijvige banden verscheen en gedurende 
langen tijd het meest gebruikte handboek op dit gebied geweest is. 
Niet uitsluitend heeft boussingault zich aan deze onderzoekingen 
gewijd. In 1821 begon hij zijn wetenschappelijke loopbaan met eene 
verhandeling over de verbindingen van silicium en platina, en korten 
tijd daarna werd hij tot hoogleeraar aan de school voor mijn-ingenieurs 
te Bogota in Zuid-Amerika benoemd. Gedurende de tien jaren , die hij 
aldaar doorbracht , heeft hij veel gereisd , en zich vooral op de mine- 
ralogie , de geologie en de cosmographie toegelegd. Zijne studiën in die 
vakken strekten zich uit over Venezuela, Nieuw Grenada en Bolivië , 
en gedurende eenigen tijd had hij zelfs een observatorium op den top 
van den Chimborazo. In 1833 naar Frankrijk teruggekeerd vestigde 
hij zich eerst te Bechelbronn , welk landgoed hij te samen met zijn 
schoonbroeder , den heer le bel , administreerde , en waar hij zijne 
eerste proeven op landbouwkundig gebied ondernam. Later zette hij dit 
