386 
DE PAALWORM. 
Elk der twee aan het vooreinde geplaatste schelpen is aan de 
voorzijde met scherpe punten en aan de buitenzijde over het middelste 
gedeelte met vierkante , zeer fijne tandjes bezet. Op eene dergelijke 
schelp van de grootste soort, welke 7,5 ml. lengte had, werden in 
40 aan elkaar evenwijdig loopende rijen 4000 tandjes aangetroffen 
van ongelijke grootte, welke afhing van hunne plaats in de rij. De 
breedte dezer tandjes is van l / 7 tot l / 22 mM. , en hunne hoogte boven 
het oppervlak van de schelp 1 / 3] mM. Beide schelpen bevatten dus 
te zamen 8000 tandjes. Door eenige sterke 
spieren kunnen aan de beide schelpen twee 
te lood op elkaar staande bewegingen 
gegeven worden, zoodat het hout, eerst 
door de punten afgezet , vervolgens in 
ragfijne vierkante blokjes wordt door- en 
afgezaagd. 
Verder schijnt aan het voorste deel van 
het lichaam door den voet nog eene 
draaiende beweging om zijne as gegeven 
te kunnen worden. 
De voortteeling geschiedt door eieren , 
welke uit de kieuwen door één der bui- 
zen buiten ’t hout, waarin de worm zich 
bevindt, worden gedreven. Hieruit komen 
larven voort, met trilhaartjes voorzien, 
waarmede zij zich in het zeewater vrij 
bewegen. In de warme maanden Juni en 
Juli hechten de larven zich in den vorm 
van witte bolletjes aan de oppervlakte 
van het hout vast en dringen er daarna 
in , door openingen ter grootte van een’ 
speldeknop. Zij ontwikkelen zich in veer- 
tien dagen tijds tot jonge paalwormen ; 
de witte bolletjes zijn verdwenen en uiterst fijne haarbuisjes beginnen 
uit het hout te puilen. Twee buisjes , waarvan aanvankelijk bij eiken 
paalworm slechts één zichtbaar wordt, vormen de vroeger vermelde 
siphone. De eerst verschijnende is die , welke voor de ademhaling dient. 
, Het weekdier groeit nu in het hout, onderhoudt door de uitstekende 
siphonen steeds gemeenschap met het zeewater, en raspt, boort en 
vernielt naar hartelust. Hij graaft in de richting der vezels voort en 
Chelura terebrans. 
