HET DAL DER GEYSERS OP IJSLAND. 
Als tegenhanger van eene schets der geysers uit de nieuwe wereld 
in de tweede aflevering van dezen jaargang , volgt hier een verhaal van 
een bezoek aan de geysers op IJsland. De reiziger is dr. labonne , die 
in 1886 op last van het fransche ministerie van onderwijs eenen onder- 
zoekingstocht deed en thans ook weder op IJsland vertoeft. 
D. v. C. 
» Ondanks alle afleiding, die de reis den reiziger oplevert, kan niets 
zijne vreugde overtreffen , wanneer hij de bochten van den Tungulfljot 
eindelijk achter zich heeft en plotseling verscheidene witte wolken aan- 
schouwt, die uit de aarde schijnen op te rijzen en aan den rook van 
een grooten brand doen denken. Zij zijn hem het teeken , dat hij het 
beroemde dal der geysers , het zoo vurig verlangde doel van zijne ver- 
moeiende reis , nadert, ’s Avonds tegen tien uur kwamen wij bij eene 
boerderij , die korten tijd geleden gebouwd is bij deze wondervolle 
merkwaardigheden der natuur. Nauwelijks waren wij van onze poneys 
afgestapt , of de pluvieren , die hier in groote zwermen hun verblijf 
houden , vlogen op onder het uitstooten van scherpe geluiden en de 
grond beefde. Er was dus eene uitbarsting op handen! Wij hadden 
ter nauwernood den tijd om hollende den rand van den grooten geyser 
op den rechten tijd te bereiken. 
Eene machtige zuil water , even breed als de opening van den geyser , 
verhief zich onder een verschrikkelijk gefluit in de lucht , terwijl de 
grond onder onze voeten op en neder geschud werd en een geweldig 
geluid uit de ingewanden van het rookende dal scheen voort te komen. 
De waterstraal viel in den afgrond terug, maar om onmiddellijk weder 
te rijzen; zoo rees en viel de zuil binnen vier minuten vier malen 
achtereen ; eindelijk kwam , even als bij een vuurwerk , een reusachtig 
bouquet van kokend water , dat zich tot eene hoogte van ongeveer 30 M. 
verhief. Hierop keerde alles tot de gewone orde van zaken terug. 
Toen de eenigszins zwavelachtige lucht , die ons omgaf , door den 
wind verdreven was, beklom ik het bergje van kiezel, dat de holte 
omgeeft, en kon ik hierin naar beneden zien. Bij den laatsten stoot 
had de geyser zijne krachten geheel uitgeput, zoodat hij geheel ledig 
was en ik het kokende , blauwachtige water eerst op eene groote diepte 
