446 
DE WEDEROPWEKKING VAN HET HYPNOTISME. 
magnetisme een groot aantal soortgelijke uitwerkselen moeten aan- 
treffen. Het rood worden van de huid, het naar willekeur vóórt- 
brengen van een blaar op het lichaam van eene hysterische? Wij 
wenschen dat wonder te zien voor wij er aan gelooven. Overigens 
vindt men in het Journal du magnétisme animal van dupotet (1860) 
dat een magnetiseur , prejalmini genaamd , op eene somnambule een 
blaar verwekt had door op de gezonde huid een stuk papier te leggen , 
waarop hij het recept van een blaartrekkend middel had geschreven. 
Er is dus , naar • onze meening , volkomen identiteit tusschen het 
dierlijk magnetisme en het hypnotisme. De geneesheeren , die zooveel 
geweld maken met hunne vermeende ontdekkingen in dit opzicht, 
slaan openstaande deuren in en ontdekken, evenals alexander dumas, 
de Middellandsche zee. 
Van dit denkbeeld doordrongen hebben wij totdusver in dit Annuaire 
nooit melding gemaakt van de geschriften die betrekking hebben op 
het hypnotisme , noch ook van de mededeelingen , die daarover aan de 
geleerde genootschappen en de akademiën gedaan zijn. 
Dit jaar echter breken wij ons stilzwijgen af, en dat om eene over- 
wegende reden. De geneesheeren , die zich met hypnotisme bezig houden, 
zijn , van wonder tot wonder , er toe gekomen om feiten mede te 
deelen , die , zoo zij werkelijkheid bezaten , dat is , zoo zij geene een- 
voudige uitlegging toelieten , alle physische en moreele notiën zouden 
onderste boven keeren. In 1868 heeft men geneesheeren in ernst hooren 
verzekeren, dat zij niet alleen op hunne lijders een geestelijken invloed, 
eene volstrekte intellectueele suggestie , zonder eenige beperking , uit- 
oefenen , maar dat zij het in hunne macht hebben om op een afstand 
en zonder aanraking met den lijder de werking der geneesmiddelen 
te bepalen. Zij zouden al de uitwerkselen van zekere geneesmiddelen 
kunnen verkrijgen zonder deze in den gewonen zin des woords toe 
te dienen , alleen door ze in de nabijheid van den lijder te brengen. 
Al bevonden die geneesmiddelen zich in goed gesloten flesschen zonder 
eenigen reuk te verspreiden, of op eene andere wijze goed ingepakt, 
zou de werking er van zich toch vertoonen. 
Een zeer voor indrukken vatbaar persoon, X. . . , gevoelde een hevige 
branding wanneer men zijne huid met een gouden voorwerp aanraakte ; 
hij gevoelde de pijn door de gesloten hand van den proefnemer of 
door zijne kleederen heen. Schoof men, zonder dat hij ’t merkte, een 
goudstuk in zijn bed, dan keerde X. . . zich snel om. Wanneer men 
op 10 a 15 centimeters afstand van hem een gouden voorwerp in de 
