GEVULDE EN DUBBELE BLOEMEN 
DOOK 
R. E. DE HAAN. 
Meeldraden en stampers , de geslachtsorganen , vormen het essentiëele 
der bloem. Beider vereenigde werking geeft aanleiding tot de rijping 
van ontkiembaar zaad, het biologisch einddoel der bloem. 
Gewoonlijk evenwel vallen deze organen weinig in 't oog , bieden 
weinig aantrekkelijks aan voor den opper vlakkigen beschouwer , weshalve 
de leek dan ook meer opmerkzaamheid schenkt aan de schoon gekleurde 
blaadjes , welke de wetenschap definiëert als beschermende deelen der 
bloem , doch die in den volksmond de bloem bij uitnemendheid heeten. 
De kleur , vorm en grootte dier blaadjes , dus van de bloemkroon , 
bepalen den rang , dien eenige plant op onze bloementafels of in 
bloemenbedden inneemt. 
Hoe grooter die gekleurde krans , alzoo hoe voller de bloem , met 
des te meer liefde wordt deze ontvangen. 
Geen wonder dat de kweeker er te allen tijde op bedacht was — 
onverminderd de zorg aan de kleur en andere eigenschappen besteed — 
de bloemkroon in grootte en volheid te doen stijgen. 
Twee wegen staan hem hierbij open : 1°. tracht hij het aantal bloem- 
bladen te vermeerderen , m. a. w. tot de vorming van dubbele bloemen 
te geraken ; 2°. poogt hij de grootte der kroonbladen te verhoogen , 
d. w. z. hij streeft naar de vorming van meer gevulde bloemen. 
Wat dit laatste betreft, denken wij slechts aan onze grootbloemige 
violen en begonia’s , aan den tuinsneeuwbal , de dahlia’s en gekweekte 
korenbloemen. Immers , wat onze gewone dahlia’s zoo in ’t oog loopend 
