GEVULDE EN DUBBELE BLOEMEN. 
467 
dat hier gediend heeft tot de celvermeerdering der kroonbladen. By 
onze dahlia’s heeft die vergrooting tot alle bloempjes van het hoofdje zich 
uitgestrekt, insgelijks ten koste der ingesloten stampers en meeldraden. 
In de familie der Compositae is ’t een zeer gewoon verschijnsel , dat 
sommige bloemen van het hoofdje öf eenslachtig öf onzijdig worden. 
Hierop grondde linnaeus zijne indeeling der syngenisten in orden. Bij 
de Polygamia superflua zijn de straalbloemen vrouwelijk (madeliefje) , 
bij de frustranea zijn ze onzijdig (koornbloem , zonnebloem) , bij de 
necessaria zijn de schijfbloemen mannelijk en de straalbloemen vrouwelijk 
(goudsbloem). Veelal zal de verdwijning der geslachtsorganen bij deze 
bloemen hebben geleid tot vergrooting der bloembladen , terwijl verder 
in deze familie het streven der bloem naar verdubbeling (of vulling) 
de kuituur niet weinig ondersteunt in eene meerdere uitzetting van 
het proces. Zoogenoemde dubbele madeliefjes , dubbele asters en dahlia’s 
kunnen zulks bewijzen. 
Vroeger meende men, dat alleen de vormverandering der meel- 
draden en stampers dubbele bloemen in ’t leven riep. Wel is waar 
komt langs dezen weg de verdubbeling het meest tot stand; zoo bij 
de rozen, tulpen, anemonen, Portulaca's, Papaver somniferum. Vooral 
de metamorphose der meeldraden is een zeer veelvuldig waargenomen 
verschijnsel , gelijk de rozen en waterleliën ( Nymphaea alba) kunnen 
bewijzen. Maar ook andere deelen der plant verleenen daarbij hunne 
diensten. De stengelbladen worden b. v. bij de tulp niet zelden min 
of meer bloembladachtig. Overgangen tusschen stengelbladen en kelk- 
bladen , tusschen kelkbladen en bloembladen kan men opmerken bij 
de pioen. 
Bij Primula calycanthema , Campanula medium , Mimulus en Trollius 
veranderen de kelkbladen in bloembladen. 
Bij Hortensia doen zulks de schutbladen; bij de Musaceeën en Canna 
is hetzelfde verschijnsel waar te nemen. 
Bij Fuchsia en Pelargonium splitsen zich de bloembladen , bij Petunia 
en Dianthus treedt splitsing der meelbladen op. 
Ook het vormen van aanhangsels (kroonschubben enz.) kan in deze 
rubriek gerangschikt worden. 
Vragen wij naar de oorzaken der eigenaardige metamorphose, die 
in de voorgaande regelen werd besproken , dan luidt het antwoord , 
dat wij dienaangaande nog bijna geheel in het duister rondtasten. In 
alle nauwkeurig waargenomen gevallen ging eene afwijking in de voe- 
ding de verdubbeling vooraf. Betere voeding , dus kweeking op vetten 
