W ETE N SCH A P 1’KLl J K BIJBLAD. 
b 
De luchtruimten in de plantenweefsels. — Verscheidene onderzoekers hebben 
in den laatsten tijd, steunende op onvolkomen reactiën, gemeend, aan de buiten- 
zijde der weefselcellen in de aan deze grenzende luchtholten , voortzettingen van het 
protoplasma waar te nemen. Uit de onderzoekingen van van wisselingh blijkt echter, 
dat de stof, die aanleiding tot deze meenng gaf, in de meeste gevallen houlstof, in 
enkele kurkstof is. Deze doortrekken de buitenste, onmiddellijk aan de lusschencellige 
holten grenzende laag der celwanden , doch in zoo geringe hoeveelheid , dat zij met 
de gewone reagentiën op deze stoffen slechts onder bijzondere voorzorgen kunnen 
worden aangeloond ( Arch . Nèerl. T. XXI p. 19). d. v. 
DIERKUNDE. 
De afstamming der Noctuae. — Knutz onderzocht de ontwikkeling van ver- 
schillende soorten van rupsen, vooral van Noctuae en Geometrae. Hij vond, dat 
vele rupsen van Noctuae, als zij pas uit het ei komen, op spanrupsen (de rupsen 
der Geometrae ) gelijken en eerst na de tweede vervelling het haar oorspronkelijk 
ontbrekende zesde en zevende paar pooten krijgen. Voorts zijn alle later naakte rupsen 
van Noctuae in hare jeugd meer of minder sterk behaard , terwijl het bezit van haren , 
vooral op knobbels (borstels), een kenmerkende eigenaardigheid der spinnende rupsen 
is , waarbij is op te merken , dat ook de beide later naakte spinnende rupsen Lophopteryx 
camelina en Saturnia Pyri aanvankelijk behaard zijn. 
Volgens den regel, dat de ontwikkeling van het individu een verkorte herhaling 
is van die der soort, volgt hieruit, dat de Noctuae en Geometrae zeer nauw ver- 
want zijn en haar gemeenschappelijke stamouders als rups den vorm der spanrupsen 
hadden. De spanrupsvorm is dus ouder dan die van de rupsen der Noctuae. (l. knutz , 
Zur Entw. gesch. der Lepidopt. Jugendformen von Eulenraupen. In: Festschrift 
d. Ver eins f. Naturk, zu Kassei en daaruit in Naturf orschcr). 
Wij merken hierbij op, dat ook de vlinders der Geometrae door hun grootere 
gelijkenis op dagvlinders en dus als een meer »verallgemeinte” vorm dan de Noctuae , 
het kenmerk dagen van nauwere verwantschap met den stamvorm de Lepidoptera. 
H. H. v. z. 
Vleeschetende rups. — De Amerikaansche entomologen c. b. riley en th. pergande 
hebben ontdekt, dat de larve van een ver over Noord-Amerika verbreide en ook in 
Azië voorkomende vlinder, Fenesica Tarquinius, steeds voorkomt in gezelschap 
van talrijke bladluizen, b. v. van Pemphigus fraxinifolii Riley , Schizoneura tessellata 
Fitch en Pemphigus imbricator Fitch , waarvan de eerste op esschen , de tweede 
op elzen en de derde op beuken leeft. Dat de rups werkelijk van deze bladluizen 
leeft, werd, behalve door de waarneming van het feit zelf, nog daardoor bewezen, 
dat proeven om de rupsen met de bladeren te voederen geheel mislukten. ( Humboldt 
Sept. 1886. S. 351). D. L. 
