10 
WET RNSCHAPP EL f J K BIJ BLAD. 
2°. dat beide verschijnselen ongeveer even lang duren; 
3». dat noorderlicht werd waargenomen gedurende de zeven perioden der vallende 
sterren 44, 50, 29, 38, 57, 40, 58 maal in 98 jaren. 
Deze overeenkomst kan niet toevallig zijn; en zoo er lacunen zijn, dan kan men 
die gereedelijk verklaren, deels uit de den sterrekundigen welbekende wisseling in 
de dichtheid der zwermeu , deels uit eene der waarneming niet gunstige weers- 
gesteldheid. v. d. v. 
Invloed van de temperatuur op de magneetkracht. — Berson heeft hierover 
{Journal de physique (2) V, p. 437) een uitvoerigen arbeid het licht doen zien. Wij 
willen hier de voornaamste uitkomsten vermelden, waartoe hij bij dit onderzoek is 
gekomen , zonder ons op te houden met eene vergelijking van deze en de vroeger 
door andere onderzoekers aangaande het zelfde onderwerp verkregene. De staafjes van 
het te onderzoeken metaal werden, in een spiraal van koperdraad geplaatst, met deze 
in een bad van gesmolten paraffine gedompeld. Nu werd een elektrische stroom door 
de spiraal geleid , die standvastig gehouden werd terwijl de paraffine langzaam werd 
verhit en de bij verschillende temperaturen daardoor in het staafje opgewekte mag- 
netische intensiteit gemeten door de afwijking eener magneetnaald , naar de methode 
gauss-poggendorff. De staafjes waren : 
1°. Van week ijzer. Tusschen 37° en 292° C. vertoonde de intensiteit een gering 
maar vrij geregeld toenemen, van 35,55 
was zij gedaald tot 35,95. 
tot 36,10. Op een 
temperatuur van 41° 
2°. Van nikkel. 
Hierbij vertoonde zich de 
invloed der temperatuur veel duidelijker 
dan bij het ijzer, 
gelijk blijkt uit de volgende opgaven. 
INTENSITEITEN 
Temperaturen. 
Totale 
Nablijvende 
Voorbijgaande 
22. ... 
34.90 
. ... 20.05 
14.85 
98. ... 
36.50 
14.75 
195. . . . 
38.45 
. . . . 24.85 
13.60 
221. . . . 
38.40 
25.90 
12.50 
250. . . . 
37.10 
26.45 
10.6-5 
274.5 . ... 
33.15 
7.90 
298.5 . . . 
23.45 
18.95 
321. . . . 
0.90 
0.65 
0.25 
336. . . . 
0.00 
0.00 
0.00 
Opmerkelijk is nog bij dit metaal het verschil tusschen de coërcitiefkracht van 
gegoten en die van daarna aan drukking onderworpen staafjes. Een, dat na het gieten 
aan geen enkele verdere bewerking was onderworpen, behield slechts, bij gewone 
temperatuur, l / 7 van de totale intensiteit. Een ander, dat waarvoor de bovenstaande 
opgaven gelden , had bij 20° een remanent magnetisme van ruim 2 / s dier intensiteit. 
Het was na het gieten aan eene bewerking als die van het draadtrekken onder- 
