12 
•WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
c. Nop veel sterker wordt dit verschil, wanneer het staal niet, zij hel ook slechts 
een oogenblik, na het magnctiseeron verkoeld wordt, maar als dit geschiedt terwijl 
de magnetiseerende kracht nog werkt. Daardoor verkreeg berson — hij dompelde het 
op 240° verhitte staafje met spiraal en al in koud water, terwijl de stroombaan 
gesloten bleef — ecne vergrooting der nablijvende intensiteit van 18,35 tot 43,25. 
Voor zijne proefnemingen aangaande de verdeeling der magneetkracht in een nikkel- 
staaf, moeten wij hier naar de aaneebaalde bron verwijzen. ln. 
SCHEIKUNDE. 
Scheikundige evolutie. — william crookes vroeg de aandacht zijner toe- 
hoorders bij het houden der openingsrede van sektie B van de vergadering der 
British Association voor de behandeling van de vraag, wat de scheikundige grond- 
stoffen eigenlijk zijn. Hij stelt de hypothese, dat zich bij afkoeling uit de heete 
Urstof (door hem protyle genaamd, uit 7 roó en ütaj) de zoogenaamde grondstoffen 
hebben gevormd, en wel sluit hij zich nauw aan bij de rangschikking der grond- 
stoffen door mendelejeef , newlands en L. meijer. Eerst zouden zich de grondstoffen 
met de kleinste atoomgewichten en later die met steeds grooter wordende atoom- 
gewichten hebben gevormd. 
Het bezwaar tegen de voorstelling van prout aangevoerd, acht crookes niet be- 
slissend, daar hij het er voor houdt, dat niet alle atomen van hetgeen men tegen- 
woordig als ééne grondstof beschouwt aan elkander gelijk behoeven te zijn en ook 
niet volkomen hetzelfde gewicht bezitten. De atoomgewichten houdt hij voor ge- 
middelden van gewichten, welke de atomen van eene grondstof bezitten. Het voor- 
naamste argument, hetwelk voor deze ongelijkheid der atomen eener zelfde grondstof 
wordt aangevoerd , berust op hetgeen crookes waarnam omtrent de phosphorescentie- 
spectra van yttria. Door herhaalde fractionaties meent hij uit deze zeldzame aarde 
een gedeelte afgezonderd te hebben , waaraan een helder citroengele streep ontbrak , 
die tot nog toe bij hem voor een bepaald kenmerk voor de genoemde aarde gold. 
Crookes verlangt, dat deze hypothese voorloopig noch verworpen noch aange- 
nomen worde en dat zij alleen in gedachtenis worde gehouden. Onder de pogingen, 
waardoor men tracht eenheid tusschen de scheikundige grondstoffen te brengen, 
verdient zij die opmerkzaamheid ongetwijfeld. ( Nature XXXIV , 423). D. v. c. 
De samengesteldheid van yttrium. — Eene latere aflevering van JSature (XXXIV , 
584) bevat eene mededeeling van CROOKES over de splitsing van yttria door duizenden 
van gefractioneerde praecipitaties (door behandeling met de helft der hoeveelheid 
ammonia, die noodig is om de aarde op te lossen). Hij vindt het onderscheid in het 
verschil in de phosphorescentie-spectra , welke de sulphaten vertoonen, wanneer zij 
in eene buis met stralende materie aan den invloed van inductie-vonken worden bloot- 
gesteld. Yttria zou in niet minder dan in vijf verschillende bestanddeelen worden 
gesplitst, D. v, c. 
