14 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
(enzymen), vooral zoo men bedenkt, hoe talrijke gallen door de steken van éénc 
wesp kunnen veroorzaakt worden, hoe groot dus de uitwerking in vergelijking van 
de bijna microscopisch kleine hoeveelheid van het gal vocht is ( Verslagen en Mede- 
deelingen d. K. Ahad. v. Wet. 3 R. III p. 11). d. v. 
Beteekenis van de celkern voor den groei van plantencellen. — Zoo men cellen 
van draadwieren (Zygnema of Ocdogonium) in eene oplossing van druivensuiker van 
10 pet. brengt, trekt zich de levende inhoud van den wand terug en rondt zich tot 
een bol of ellips af. In lange cellen scheurt daarbij de inhoud veelal midden door, 
waarna beide helften in leven blijven. Kweekt men de wieren nu bij voldoend licht 
in deze oplossing verder, zoo omgeven zich de gecontraheerde protoplasten met een 
nieuwen celwand , die allengs dikker wordt; zij beginnen daarna te groeien, en 
kunnen zich ook door deeling vermenigvuldigen. In die cellen, wier inhoud bij de 
contractie in tweeën gesplitst is, bevat natuurlijk slechts de eene helft de celkern; 
slechts deze helft maakt een wand en begint te groeien ; de andere blijft wel is 
waar langen tijd leven en kan ook uit hel opgenomen koolzuur zetmeel maken, 
doch wandvorming en groei bemerkt men in haar niet (Klebs, in Botan. Central- 
blatt. Bd. 28 p. 156). D v. 
De honig der bloemen. — Volgens de onderzoekingen van s. stadler wordt de honig 
uit de honigklieren voornamelijk langs vier verschillende wegen naar buiten gebracht. 
In verreweg de meeste gevallen treedt zij door huidmondjes te voorschijn (b.v. Saxi- 
fraga , Oenothera , Cy donia) , in andere door celwanden , die niet door eene cuticula 
bedekt zijn (b.v. Agave). In een derde groep zijn de wanden wel door zulk een vlies 
bedekt, doch hoopt zich de honig tusschen den wand en dit vlies op (b.v. Asclepias ), 
terwijl eindelijk in de laatste groep de honig dwars door den wand en de cuticula 
heen gaat (b.v. Lilium , Passijlora en Impatiens ). 
Daar de doorgang van bonig door gecuticulariseerde wanden met de heerschende 
voorstelling omtrent de eigenschappen der cuticula, ten minste schijnbaar, in strijd 
is, heeft stadler de proeven van moll over het persen van oplossingen door de 
doorlaten ( emissariën ) der bladeren met suikeroplossingen herhaald , en daartoe eene van 
die planten gekozen, wier doorlaten geene huidmondjes of andere openingen bezitten, 
nl. Datura sanguinea. Oplossingen van druivensuiker van 5—40 pel. konden door 
deze organen, die blijkens microscopisch onderzoek geheel met een dunne cuticula 
bedekt zijn , worden heengeperst. De honig der bloemen bevat gewoonlijk tusschen 
15 en 21 pet. suiker, slechts zelden meer (b.v. Hoya carnosa met 40 pet.). Deze 
suiker is een mengsel van wisselende hoeveelheden riet- en druivensuiker (s. stadler , 
Bedrage zur Kentniss der Nectariën. 1886 S. 73 — 75). d. v. 
Eene kolossale orchidee. — De heeren sanders te St. Albans in Engeland 
hebben een exemplaar van Cattleya Swenneri aangekocht en in hunne kweekerij 
tentoongesteld , dat 1,80 M. hoog en 2,10 M. breed is en rijkelijk met purperen 
