WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
15 
bloemen bloeit. Het is de grootste orchidee, die men ooit gezien beeft, zij is in 
Costa Rica op een boomstam gegroeid , waarop het voor verscheidene jaren door een 
inwoner geplant werd. Eens, toen de kweeker roezl deze streek bezocht, zag hij 
aan deze plant meer dan 1500 geopende bloemen. Om de plant te vervoeren werd 
de boomstam, waarop zij groeide, onder en boven de plaats van aanhechting door- 
gezaagd 5 dit stuk woog, met de orchidee en de kist waarin zij gepakt werd ruim, 
600 kilogram {La Nature, 23 Oct. 1886). d. v. 
DIERKUNDE. 
De stankklieren der wantsen. — Gelijk bekend is bezitten vele halfvleugelige 
insekten klieren, die eene kwalijk riekende vloeistof afscheiden. Volgens nieuwe onder- 
zoekingen van künckel d’herculairs bezitten de jongen der wandluizen , wanneer 
zij uit bet ei gekropen zijn , drie zulke klieren , die gelegen zijn aan de dorsale zijde 
van het achterlijf, waar zij het mediane deel der drie eerste segmenten innemen. 
Elke bestaat uit een zakje, waarvan de bodem naar voren gericht is, en mondt 
door twee openingen naast de mediaanlijn naar buiten uit. Deze klieren blijven 
bestaan tot aan de laatste vervelling; dan verdwijnen zij en worden vervangen door 
een thoraco-slernaal kliertoestel. Deze bestaat uit een paar verlengde buidels, die 
symmetrisch aan weerszijden van de mediaanlijn tusscben de aanhechtingsplaatsen der 
achterpooten liggen. Ieder mondt met eene duidelijke opening uit in een trapezium- 
vormige tasch, die het geheele sternaal gedeelte van den metathorax tusschen de 
scheidingslijn van midden- en achtersternum en de aanhechting van het derde paar 
pooten inneemt en door een paar zijdelingsche openingen uitmondt. {Humboldt , Nov. 
1886 S. 439). D . l. 
PHYSIOLOGIE. 
Vorming van ammoniak bij de pancreas-vertering van fibrine. — Bij de 
vertering door het pancreasvocht van eiwitstoffen vormen zich peptonen , die dan 
verder gesplitst worden in leucine, tyrosine, asparaginzuur en andere stikstof houdende 
zelfstandigheden. Daar echter al deze stoffen aanmerkelijk minder stikstof bevatten 
dan de eiwitstoffen, zoo zou men daarbij nog de vorming van bijzonder stikstofrijke 
verbindingen verwachten. Daar bij de inwerking op eiwitstoffen door zoutzuur volgens 
HLASIWETZ en habermann en bij die door barylhydraat volgens schutzenberger 
steeds ammoniak ontstaat, was het waarschijnlijk, dat ook bij de pancreas-vertering 
eene dergelijke splitsing plaats vond. Om deze vraag te beslissen, heeft A. hirschler 
proeven genomen en bevonden, dat inderdaad ammoniak een aanmerkelijk gedeelte 
van de bij de ver'.ering van fibrine ontstaande stikstofrijke lichamen vormt. ( Der 
Naturforschcr 23 Oct. 1886. S. 433). R. L. 
