WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
21 
Isomerie bij anorganische lichamen. — Zóó noemen r. r. cleve en m. söder- 
baum een onderscheid tusschen twee dubbelzouten Na 2 Pl(C 2 0 4 ) 2 , waarvan het eene 
donkerrood als koper en het andere lichtgeel van kleur is. Zij werden bereid uit 
natriumplatinaat en zuringzuur. Daar het eerste zout met 4 en het tweede met 5 
molekulen kristalwater kristalliseert, zou men allicht geneigd zijn de oorzaak van het 
onderscheid hierin te zoeken; de beide kalium- en de beide ammoniumzouten bevatten 
echter twee molekulen kristalwater. 
De koperkleurige kristallen van het zuur H 2 Pt(C 2 0 4 ) 2 -f 2H 2 0 vormen met koud 
water eene blauwe oplossing, die bij verwarming of bij verdunning met water geel 
wordt. De blauwe oplossing geeft bij neutralisatie de donkere en de gele oplossing 
geeft daarbij gele kristallen ( Arch . Sciences phijs. et natur. [3], XVI, 228). 
d v. c. 
PLANTKUNDE. 
Ademhaling van groeiende plantendeelen. — De vergrooting der cellen in 
groeiende plantendeelen wordt veroorzaakt door de voortbrenging van stoffen, welke 
met kracht het water uit de omgeving tot zich trekken en dit zoodoende in de 
eellen brengen. Onder deze stoffen nemen organische zuren eene eerste plaats in ; 
deze worden door de protoplasten der cellen uit het aangevoerde voedsel (druiven - 
suiker) gemaakt. Voor deze scheikundige omzetting is echter zuurstof noodig, en dus 
moeten groeiende plantendeelen naast de zuurstof, die zij voor de gewone ademhaling 
gebruiken en waarvoor zij een gelijk volume koolzuur uitademen , een zekere hoeveel- 
heid van eerstgenoemd gas opnemen, zonder deze door koolzuur te vervangen. Met 
andere woorden zullen plantendeelen , tijdens hun groei , en ten behoeve van dezen , 
in gelijke tijden meer zuurstof moeten in- dan koolzuur uitademen. 
W. Palladin heeft nu in een reeks van gas-analytische onderzoekingen met groeiende 
toppen van wortels en stengels en met half-ontwikkelde bladeren de juistheid van 
deze conclusie getoetst. Hij vond, dat deze organen 1.16 tot 1.44maal zooveel zuur- 
stof inademden dan zij koolzuur uitademden, en leverde daardoor dus een bewijs voor 
de juistheid der medegedeelde beschouwing ( Ber . d. d. Bot. Ges. IV 1886. Heft 8 
blz. 322). D. v. 
Reactie op looistof en eiwit in plantencellen. — Tot de meest algemeene, 
in het celvocht opgeloste, stoffen behooren de eiwitverbindingen en de looistoffen. 
Waar deze samen in het celvocht eener cel voorkomen, kunnen zij door toevoeging 
van eene verdunde oplossing (b. v. 0.1 pet.) van ammoniumcarbonaat worden aan- 
getoond. W T erkl deze oplossing gedurende korten tijd in, zoo doodt zij het protoplasma 
niet, doch dringt door dit heen in het celvocht binnen. Waar dit geschiedt ziet men 
een neerslag van fijne druppels ontstaan , die door hunne trillende beweging dikwijls 
