WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
29 
methode van pettenkofeb, (blootstelling van een bepaald volumen lucht aan baryt- 
water en titratie van het achtergebleven hydroxyde) heeft uilgevoerd ; het fiitreeren 
en titreeren geschiedt, afgesloten van het koolzuur der lucht, die tengevolge van 
de nabijheid der waarnemers betrekkelijk rijk aan koolzuur is. Ook bepaalt hij de 
fouten, die aan deze waarneming verbonden zijn. De door hem medegedeelde ge- 
tallen, die het gehalte aan koolzuur aanwijzen, wisselen af tusschen 2,84 en 3,15 
tienduizendsten. 
De noodige toestellen zijn verkrijgbaar bij de firma warmbrunn , quilitz & Co. 
te Berlijn. d. v. c. 
Verandering van wit- in grauwgietijzer. — Naar aanleiding van proeven, die 
op eene engelsche ijzersmelterij waren gedaan, heeft ferdinand gautieb, witgiet- 
ijzer samen laten smelten met een mengsel van ijzer met verbonden koolstof , graphiet, 
kiezel (naar verhouding eene groote hoeveelheid), mangaan, phosphor en zwavel. 
Hij noemt dit mengsel ferrosüicium. De hoeveelheid kiezel in de mengsels, die ge- 
smolten werden, w T as verschillend, maar bedroeg minstens 2 pet. Hij verkreeg tel- 
kens grauwgietijzer. 
De verklaring van deze verandering, die voor de nijverheid van groot belang is, 
zoekt gautieb. in de omstandigheid , dat de oplosbaarheid der koolstof in ijzer bij 
toevoeging van kiezel vermindert. Het gelukte hem dan ook omgekeerd grauwgiet- 
ijzer in witgietijzer te veranderen dooi in eene Bessemerpeer aan het ijzer de helft 
der kiezel te onttrekken. Het mangaan, dat dikwijls aanwezig is, verbindt zich ge- 
makkelijk met koolstof en houdt de werking van de kiezel tegen. ( Compt . rend. 
CIII, 1137). d. v. c. 
Constitutie van benzol. — Julius Thomsen uit eene onderstellii g omtrent de 
structuur van benzol, die aan den eisch voldoet, dat de stand der atomen daarin 
niet in één vlak maar in de ruimte wordt voorgesteld. Zijn bezw'aar tegen de formule 
van kekule is bekend: de bepaling van de verbrandingswarmte van benzol is niet 
in overeenstemming met het bestaan van de eigenaardige binding der C-atomen , die 
gewoonlijk dubbele binding wordt genoemd. 
Thomsen stelt zich voor, dat de betrekkelijke stand der zes C-atomen met die 
der hoekpunten van eenen regelmatigen octaëder overeenkomt en dat zij dus allen 
in het oppervlak van eenen bol liggen. Elk atoom is blijvend met een tweede ver- 
bonden, dat zich aan het andere einde der as bevindt; zulk eene binding wordt 
eene axiaire of diametrale genoemd. In benzol en de substitutieproducten daarvan 
is elk atoom bovendien nog met twee andere verbonden , waarvan op ieder der 
andere twee assen één ligt. Van deze twee bindingswijzen ( peripherische genoemd) 
kan ééne worden losgemaakt, wanneer additieprodukten ontstaan; de samenhang van 
het geheel blijft bestaan , wanneer een additieprodukt met 6 eenwaardige atomen is 
gevormd. 
