WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
31 
DIERKUNDE. 
Levensduur der mieren. — Men is veelal geneigd den levensduur van een dier 
aftemeten naar zijne grootte. Eenige waarnemingen bewijzen evenwel , dat deze be- 
schouwingswijze geheel verkeerd kan zijn. Sir JOHN ltjbbock heeft in zijne formi- 
carien arbeidsters van Lasius niger en Formica fusca , die ouder zijn dan zeven 
jaren, en van de laatstgenoemde soort bezit hij sedert 1872 twee wijfjes, die daar 
zij reeds volkomen ontwikkeld door hem verkregen werden , den respectabelen leeftijd 
van twaalf jaren moeien bereikt hebben. Zij vertoonen weliswaar eenige verschijn- 
selen van hoogen ouderdom, stijfheid der ledematen en dientengevolge meer onbe- 
holpenheid dan vroeger, doch zijn overigens flink en brengen nog steeds voor ont- 
wikkeling vatbare eieren voort. ( Humboldt , Jan. 1887. S. 24.) d. l. 
Verhuizingen van vlinders. — r De heer w. harcourt bath vestigt in een brief 
aan de redactie van Nature opnieuw de aandacht op het meer en meer besproken 
wordend verschijnsel van de verhuizing van vlinders. Hij is van oordeel, dat de over- 
vloed of de schaarschheid van menige soorten van vlinders geregeld wordt door 
verhuizingen van elders. In 1885 werden de zuidkusten van Engeland bezocht door 
een buitengewoon aantal van anders zeldzame Sphingidae; in 1886 zijn er nauwelijks 
enkele daarvan gevangen. Het zou belangwekkend zijn te weten welke de invloeden 
zijn, die deze verhuizingen veroorzaken, en of daarin eenige periodiciteit is waar- 
te nemen. ( Nature , Oct. 8, 1886, pag. 618) — In zekere beperkte streken kan 
het zelden of veelvuldig voorkomen in het eepe of het andere jaar van sommige 
erkend schadelijke vlinders (b. v. Liparis chrtftiorrhaea) daaraan toegeschreven wor- 
den , dat men , door schade geleerd , jacht heeft gemaakt op de rupsennesten van die 
soorten, of wel, door het goed succes van die jacht zorgeloos gemaakt, dat ver- 
zuimd heeft. D, l. 
PHYSIOLOGIE. 
Polsfrequentie bij paarden. — Noack heeft bij paarden van verschillend slag 
de polsfrequentie bepaald en het volgende gevonden. Bij hengsten (uil de stoeterij 
Moritzburg in Saksen) bedroeg het aantal polsslagen gemiddeld 28 per minuut; bij 
edele koetspaarden, zoowel bij ruinen als bij merriën, 33, en bij zware werkpaarden 
39 (bij ruinen) en 41 (bij merriën). Is nu die geringere polsfrequentie een eigenschap 
van meer edele rassen? noack schijnt het le meenen en maakt tot verklaring opmerk- 
zaam op de bewering, (die trouwens nog niet door opzettelijke onderzoekingen bewe- 
zen is), dat bij edele paarden het hart grooter is dan bij rassen van minder allooi. 
Of de zware dagelijksche arbeid der werkpaarden bij dit verschil ook een rol speelt, 
is door noack niet onderzocht. ( Fortschr . d. Med. 1886, 771.) d. h. 
