W ET E N SCHAPPELIJK BIJBLAD. 
39 
dat alle korrels gedood worden. Langere verwarming tot de opgegeven temperaturen 
is in den regel spoedig doodelijk. In dit opzicht gedragen zich de stuifmeelkorrels 
dus evenals droge zaden. Evenals deze verdragen zij ook lage temperaturen , bv. 
— 20° C, eenigen tijd zonder schade. De meeste stuifmeelkorrels behouden omstreeks 
eene maand hunne kiemkracht, enkele (bv. Clivia en Paeonia ) omstreeks twee maanden. 
Voor vergiften en bedwelmende middelen zijn kiemende stuifmeelkorrels veel gevoe- 
liger dan bacteriën, zij sterven in korten tijd bij concentratien , die voor deze laatste 
niet of slechts in geringen graad nadeelig zijn (P. rittinghausen , Verh. d. nat. 
Ver. Jahrg. 43 , 5 Folge. Bd. III, p. 123). d. v. 
PHYSIOLOGIE. 
Bestanddeelen van het curare. — Boehm te Leipzig heeft het bekende Zuid- 
Amerikaansche pijlgift curare aan een vernieuwd scheikundig onderzoek onderworpen 
en daarbij in deze stof twee alkaloïden gevonden. Het eene , dat door meta^hosphor- 
zuur wordt neergeslagen en physiologisch onwerkzaam is, noemt hij curine. Het is 
in verschillende hoeveelheid in het curare aanwezig; soms ontbreekt het geheel of 
bijna geheel, terwijl andere monsters curare er 10 — 46 pel. van bevatten. De giftige 
werking van hel curare hangt af van het andere alkaloid curarine. Dit. was wel 
reeds vroeger bereid , maar niet in zoo zuiveren toestand als boehm het verkregen 
heeft. Hij vond daarvan hoogstens 3 pet. Hoe sterk het zuivere curarine werkt , 
bleek uit bepalingen van de doodelijke dosis , die voor konijnen per kilo lichaams- 
gewicht 0,35 milligram bedraagt. Deze dosis doodt in 10 — 15 minuten. Kikkers 
worden al naar de grootte door 0,003 — 0,005 milligram gedood. ( Bedrage zur Phy- 
siologie 173.) d. h. 
De lengte der vingers en teenen. — Welke vinger is na den middelvinger de 
langste? Deze vraag is niet zoo gemakkelijk te beantwoorden als het wel schijnt. 
De kunstenaars, beeldhouwers en schilders, van vroegeren en lateren tijd beelden 
meestal de hand zoo af, dat de wijsvinger langer is dan de ringvinger, terwijl zij 
aan den voet den tweeden teen langer maken dan alle anderen. Tn het dagelijksch 
leven echter vindt men aan de meeste handen den ringvinger gelijk aan of langer 
dan den wijsvinger; terwijl aan den voet doorgaans de groote teen voor de langste 
gehouden wordt. 
Deze tegenstrijdigheid is door braune nader onderzocht. Uit zijne metingen aan 
met de natuurlijke banden voorziene skeletten van handen bleek, dat van 39 handen 
27 maal de wijsvinger langer was dan de ringvinger, 10 maal was de ringvinger 
de langste, 2 maal waren beide even lang. (Onder »lengte van den vinger” verstaat 
braune hier de som der lengten van de vingerkootjes plus de lengte van hel 
middelhandsbeen). Diensvolgens zou dus bij 69 pet. van de handen de wijsvinger 
