WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
51 
Over radiophonie. — Dit verschijnsel is door gbaham bell daaruit verklaard, 
dat, als kool of een daarmede gelijksoortige stof aan de tusschenpoozende werking 
van lichtstralen wordt blootgesteld, de gassen, welke er in zijn geabsorbeerd, beurte- 
lings verhit en afgekoeld worden. Door dan achtereenvolgens uit de poriën van de 
stof te ontwijken en weder door deze geabsorbeerd te worden , zouden die gassen 
aan de oppervlakte van het lichaam beurtelings verdicht en ijler worden en zoo zou 
er een geluidsgolf ontstaan. 
Deze theorie zou kunnen beproefd worden door het lichaam tot op een hooge 
temperatuur te brengen. Daardoor zal de opgeslorpte lucht geheel en al uit de poriën 
worden verdreven, zoodat, als die theorie de ware verklaring van het verschijnsel 
levert, het onder deze omstandigheid zich niet meer zal voordoen. 
Het tegenovergestelde is echter, volgens onderzoekingen van den heer herritsch , 
het geval. 
In een dun plaatje cokes, dat ongeveer 6 cM. lang en 2 cM. breed was, maakte 
hij overlangs een spleet, die van den eenen rand tot op 1 cM. afstand van den anderen 
liep en de beide polen van dit hoefje voorzag hij van klemschroeven , om daardoor- 
heen een sterken elektrischen stroom te kunnen brengen. Een glazen buis , die van 
boven was voorzien van een gehoorbuis, werd op het plaatje gezet; werd nu het 
plaatje tot witte gloeihitte verwarmd en liet men het tegelijk bij gelijke , snel opeen- 
volgende tusschenpoozen door het zonlicht beschijnen, dan hoorde men duidelijk 
tonen, en deze waren des te meer hoorbaar, naarmate de intermittentie van licht 
en schaduw sneller en dus de toon hooger was. {Wiedemann’s Ann. Bd. 29 , pag. 665). 
v. d. v. 
Over de warmte, die bij het koken van vloeistoffen wordt verbruikt. — Na 
de bekende onderzoekingen van favre en regnault heeft men zich zeer weinig 
bezig gehouden met de bepaling van de hoeveelheid warmte, die zoogenaamd latent 
wordt bij het koken van vloeistoffen, wier kookpunt onder 0° ligt. 
De methode, volgens welke de heer chappuis voor methyl-chloruur , zwaveligzuur 
en cyanogenium deze hoeveelheid heeft bepaald , berust op het gebruik van den 
calorimeter van bunsen. Door haar kan men, met eene vrij groote nauwkeurigheid, 
de bij het koken op 0° latent wordende warmte, bij het met het smeltpunt van sneeuw 
overeenkomend maximum van spanning, bepalen. De wijze van onderzoeken, door 
chappuis toegepast, maakt dat elke correctie voor den invloed der uitzetting van 
den damp vermeden wordt. ( Acad . des Sciences de Paris , Séance du 28 mars 87). 
v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
De oxyden van goud. — Daar de oxyden van goud meest in de eerste helft 
der negentiende eeuw werden onderzocht en gerhard krüss zich voorstelde het 
atoomgewicht van goud nauwkeurig te bepalen, heeft hij ook de vorming van de 
