60 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
werking van lithium- en thalliumhydroxyde , van ammonia, vijf primaire, twee 
secundaire en twee tertiaire aminen , van piperidine en van telraaelhylammonium- 
hydroxyde. Hij bad het oog op het verband tusschen het geleidingsvermogen voor 
elektriciteit en snelheid der scheikundige werking bij basen ; vroeger had hij ge- 
vonden, dat deze twee eigenschappen bij de zuren aan elkander evenredig zijn. Het 
bleek, dat bij ammonia, de aminen en piperidine het gevormde acetaat de verdere 
ontleding van den ester door de base tegenwerkte; hier werd door interpolatie de 
snelheid der verzeeping berekend voor het geval, dat geen acetaat aanwezig was. 
Tetraaethylammoniumhydroxyde staat ook hier met kalium- en natriumhydroxyde gelijk. 
Behalve bij natrium- en lithiumhydroxyde was het geleidingsvermogen voor elek- 
triciteit bij de basen evenredig met de snelheid der verzeeping, welke zij te weeg 
brachten. 
L. TH. K.EICHEK, zet zijne mededeelingen over de snelheid der verzeeping voort in 
Liebig's Ann. der Chem. 238, 276. Thans heeft hij zich de vraag gesteld, of bij ont- 
leding van aethylacetaat door natriumhydroxyde eene overmaat van eene aequivalente 
hoeveelheid van den aether denzelfden invloed heeft als die van eene aequivalente 
hoeveelheid der base. De eerste reeks van proeven, waarbij eene overmaat van 
aethylacetaat werd genomen, leverde geen voldoende overeenstemming op. Dit wordt 
aan de mogelijke verdamping toegeschreven en eene tweede reeks, waarbij deze 
storende invloed was weggenomen, leerde, dat de snelheid der verzeeping bij over- 
maat van base en bij overmaat van ester door nagenoeg hetzelfde cijfer moet worden 
voorgesteld. Alle proeven , die hier worden vergeleken , (24 met eene overmaat der 
base en 39, waar de omgekeerde verhouding bestond), geschiedden bij eene tem- 
peratuur van 15,8° a 15,85°. 
Een derde arbeid, waarop wij hier wijzen, vond wellicht zijne aanleiding in eene 
bijzonderheid van ostwalds mededeelingen en heeft betrekking op den invloed van 
een aantal zouten op de verzeeping van aethylacetaat door basen. Vooraf gaat de 
mededeeling, dat men bij deze door middel van natriumhydroxyde (aequivalente 
hoeveelheden NaOH en C 2 H 3 0 2 C 2 H 5 ) van eene constante snelheid spreken mag, althans 
binnen de grenzen van de sterkte der oplossingen, zooals zij hier werden gebruikt. 
S vante AB.B.HENIUS nam oplossingen van V20 * tr 1 1 Uo stv > Vso' 10 ) Vi 6 o' t, ‘» Vaa»'*'’ - 
normaal. Op de verzeeping door middel van 1 / 4 o e,r ‘ normaa ^°P^ oss ^ n P en van N & OH 
en den ester hadden vrij aanzienlijke hoeveelheden (1 molekule op l / 40 molekule 
NaOH) NaCl, NaN0 3 , C 2 H 3 Na0 2 , Na 2 S 2 0 3 en Na 2 S0 4 geenen of eenen hoogst ge- 
ringen invloed; hetzelfde was bij de verzeeping door KOH met KC1, KBr, KJ, 
K 2 S0 4 , KN0 3 , Fe(CN) 6 K 4 en Fe 2 (CN) 12 K 6 het geval. Daarentegen werd de verzeeping 
door ammonia tegengewerkt door de tegenwoordigheid van kleine hoeveelheden 
C 2 H 3 (NH 4 )0 2 , NH 4 N0 3 , NH 4 C1 en (NH 4 ) 2 C 2 0 4 ; en wel was de invloed van aequi- 
valente hoeveelheden dier zouten ongeveer even groot. De alkohol bleek op de snel- 
heid der verzeeping geen invloed te hebben. (Zeitschr. physikal. Chem. T, 110). 
D. KONOWALOW {Zeitschr. physik. chem. I 63) komt omtrent de ontleding van 
tertiair-amylacetaat bij verhitting tot eene dergelijke uitkomst als hetgeen akrhenius 
