WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
61 
omtrent de verzeeping van aethylacetaat door ammonia mededeelt. Daar de snelheid 
der ontleding hier met de temperatuur toenam , werd de invloed van de aanwezig- 
heid der splitsingsprodukten hier bij eene bepaalde temperatuur (156°) nagegaan. 
Azijnzuur bevorderde de ontleding en amyleen (trimethylaethyleen) had er geen in- 
vloed op. Bij verhitting lot 156° gedurende één uur b. v. werd in tegenwoordigheid 
van 34,13 pet. azijnzuur 12,45 pet. van den ester en bij tegenwoordigheid van 
43,64 pet. azijnzuur 19,05 pet. van den ester ontleed. Ook propionzuur en boterzuur 
werkten als azijnzuur, maar minder krachtig. D. v. c. 
PLANTKUNDE. 
Brandnetels. — Het zoogenoemde branden der brandnetels wordt veroorzaakt 
door het celvocht der brandharen, wanneer de punt van zulk een haar in de huid 
dringt en daar afbreekt. Het vroegere vermoeden, dat het door de in het celvocht 
aanwezige organische zuren bewerkt zou worden heeft haberlandt weerlegd door 
aan te toonen, dat zulke kleine hoeveelheden van een zuur, zelfs van mierenzuur, 
in wonden in de huid gebracht geen brandende werking uitoefenen. Hij vond verder, 
dat het celvocht deze werking behoudt, als men het uitdroogt en daarna weder 
bevochtigt, doch haar door verhitting tot 100° C. verliest. In dit laatste opzicht 
komt dus de werkzame stof met de scheikundige fermenten (enzymen) overeen {La 
Nature XV, 1887. N°. 724, p. 318). d. v. 
Wortels van Taxodium distichum. — Onder alle hoornen van de Noord-Ame- 
rikaansche bosschen munt deze soort, die wegens haar afvallend loof de kale cypres 
genoemd wordt, uit door het vermogen om op plaatsen te groeien, die voortdurend 
door water bedekt zijn. Dit vermogen heeft zij te danken aan hare wortels, die over 
hare geheele lengte, op korte afstanden van elkander, vertikale takken omhoog 
zenden. Deze takken zijn dik en stevig en min of meer kegelvormig; hun top eindigt 
in den vorm van een knop en is hol, doch de holte is omgeven door levend hout 
en schors. Deze takken zijn onvertakt, alleenstaand, of tot groepen van twee of meer 
op eene rij vereenigd, en soms zoo groot, dat zij voor bijenkorven gebruikt kunnen 
worden. Hunne hoogte bereikt niet zelden twee meter, en is juist zóó groot, dat de 
top boven het water uitsteekt. Zij werken dan ook als luchtkokers, die de onder- 
gedompelde horizontale wortels van lucht voorzien. Rijst door eenige oorzaak het 
water gedurende het voorjaar en het begin van den zomer zoo hoog, dat de toppen 
dezer organen al dien tijd door het water bedekt blijven, zoo sterft de boom on- 
vermijdelijk. Staat de Taxodium aan den rand van een plas, zoo maken alleen die 
wortels, die onder water groeien, zulke kegels; die welke zich in den grond ont- 
wikkelen, doen dit niet. Kweekt men den Taxodium op drogen grond, zoo ontwik- 
kelt hij deze kegels in het geheel niet, zoodat zij ook aan de exemplaren in botanische 
tuinen niét plegen gezien te worden. 
De kale cypres, die op droge gronden in de bosschen den strijd voor het leven 
