WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
63 
nooit waargenomen, doch deze is overtuigd dat dit niet anders dan toevallig ge- 
schiedt. De heer MORGAN bespeurde ook dat het gift van de ringhalsslang ( Naja 
haemachates) het individu zelf of een ander individu van dezelfde soort niet schaadt 
{Nature April 7, 1887 pag. 535). Mochten de resultaten van deze proefnemingen 
bevestigd worden, dan vervalt daarmede de meening omtrent den »zelfmoord” der 
scorpioenen. D. L. 
PHYSIOLOGIE. 
Melkzuur in de spieren. — Tegen de bedenkingen, in den laatsten tijd geop- 
perd tegen de vorming van melkzuur gedurende de werkzaamheid der spieren , onder- 
nam marcuse eene nieuwe reeks van onderzoekingen , waarbij de bloedstroom af- 
gesloten werd, die de producten der stofwisseling uit de spier verwijdert. De kikvorsch- 
spieren werden langen tijd door elektrische prikkels rhythmisch geprikkeld en ver- 
geleken met spieren, die gerust hadden. Zonder uitzondering bevatten de eerste veel 
meer melkzuur dan de andere. {Humboldt , April 1887 S. 153). D. L. 
TOXICOLOGIE. 
Worstvergiften. — Gevallen van worstvergiftiging zijn niet zeldzaam. In Duitsch- 
land , met name in Zuid-Duitschland , komen zij herhaaldelijk voor. Wat ons land 
betreft, ligt de beruchte Middelburgsche leverworstvergiftiging nog versch in het 
geheugen. De onderzoekingen van dergelijke gevallen hebben echter nog niet kunnen 
aantoonen, waarin de schadelijkheid van de giftige worst gelegen is. Een nieuw 
onderzoek daarover is onlangs gedaan door ehrenberg te Tubingen , dat de zaak 
wel niet heeft uitgemaakt, maar waarvan de resultaten toch belangrijk genoeg zijn 
om hier te worden medegedeeld. Ehrenberg vond in de vergiftige worst een aantal 
zoogenaamde »rottingsbasen”, met name choline, neuridine, dimethylamine en trime- 
thylamine. Deze basen behooren tot de groote rubriek der ptomaïnen , waarvan onze 
chemische en physiologische kennis in de laatste jaren door brieger en anderen 
aanmerkelijk is uitgebreid. Bovendien bleek in de worst een bacterie aanwezig te 
zijn, die op dierlijke weefsels gecultiveerd diezelfde rottingsbasen deed ontstaan, iets 
wat andere rottingsbacteriën trouwens even goed doen. De vier genoemde basen 
zijn echter vrij onschadelijk, terwijl juist de zeer vergiftige rottingsbase neurine door 
ehrenberg niet in de 'worst werd aangetrofïen. Niet onwaarschijnlijk is het, dat in 
verschillende stadiën der rotting verschillende ontledingsproducten ontstaan, zoodat 
misschien het neurine (of een ander vergif) reeds omgezet en verdwenen was toen 
de worst werd onderzocht. Ook is het mogelijk, dat de gevondene basen splitsings- 
producten zijn van een meer samengestelde vergiftige stof, en gedurende het onder- 
zoek door de gebruikte reagentien daaruit zijn ontstaan. In ieder geval leveren 
ehrenbergs resultaten weer een nieuwe vingerwijzing in welke richting zich het 
onderzoek der worstvergiftiging moet bewegen. ( Zeitschrift fürphysiol. Chemie. XI. 239). 
D. H. 
