76 
WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
van daar in het voorjaar de bladeren aantast, en zich in den zomer in en op deze 
zoo sterk vermenigvuldigt, dat hare sporen in groote massa's door den wind naar 
andere wijngaarden vervoerd worden. Tegenwoordig worden verschillende middelen 
in den handel gebracht om de bladeren van gezonde wingerden door besproeiing 
tegen de aantasting door deze sporen te beveiligen. Zij berusten alle op het gebruik 
van een koperzout, dat in den regel met een andere stof (kalk, ammoniak, zwavel, 
enz.) vermengd wordt, en nu eens als poeder, dan weer als oplossing over de 
bladeren verspreid wordt. Het goedkoopst en gemakkelijkst is eene oplossing van 
kopersulfaat waaraan een zekere hoeveelheid ammoniak is toegevoegd : de prijs van 
zulk eene besproeiing is fr. 4 k 5 per hectare. Andere mengsels kosten van fr. 25 
tot fr. 40 per hectare. Het koperzout belet de ontkieming van de sporen van den 
meeldauw. (La Nature, n°. 733 p. 44). d. v. 
Betrekking tusschen de celkern en den groei van den celwand. — Klebs 
heeft voor eenigen tijd ontdekt, dat stukken van levende protoplasten zich slechts 
dan met een celwand omkleeden, als zij een kern bevatten. Eene waarneming, die 
op eene overeenkomstige betrekking wijst, wordt thans door haberlandt mede- 
gedeeld. Deze onderzocht cellen, wier wand in volwassen toestand aan de eene zijde 
veel dikker is dan aan de andere, zooals zulks in de opperhuid, de kernscheede en 
de huid van zaden zoo dikwijls wordt gezien. Hij vond, dat in talrijke gevallen, 
tijdens de verdikking van den celwand, de kern op die plaats tegen den wand 
aanligt, die later het dikst zal zijn. Is de diktegroei van den wand voltooid, dan 
verlaat de kern die plaats niet zelden, om door de stroompjes van het protoplasma 
medegevoerd te worden. (Bericht, d. d. bot. Gesellsch. V p. 205, Juni 1887). 
d. v. 
Cultuur van draadwieren in oplossingen van suiker en glycerine. — Brengt 
men draadwieren in oplossingen van rietsuiker, druivensuiker of glycerine, die zoo 
sterk zijn, dat de protoplasten, onder watervlies, inkrimpen en zich binnen den 
celwand tot kogelronde of elliptische lichamen afronden , zoo kan men ze in deze 
vloeistoffen maanden lang in leven houden, indien men ze slechts door voldoend 
licht laat beschijnen. In de meeste gevallen omgeven zich dan de protoplasten met 
een celwand, in enkele groeien zij daarna tot veelcellige draden uit. In 10 pet. 
glycerine zich daarentegen de aanvankelijk gecontraheerde protoplasten van Zygnema , 
onder opname der glycerine in het celvoeht, uit, tot zij de geheele celholte wederom 
aanvullen. Daarna beginnen zij weer te groeien. 
Om het beschimmelen en bederven der oplossingen bij deze langdurige proeven te 
voorkomen, vpegt klebs daaraan 0,1 pet. neutrale chroomzure kali toe. Om zulke 
culturen in het donker, in leven te houden gebruikt hij ijzer wijnsteen , in doses 
van 0,05 — 0,1 pet. (Berichte d. deutsche bot. Gesellsch. ^ p. 181, Juni 1887). 
d. v. 
