WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
77 
DIERKUNDE. 
Veronderstelde zelfmoord van een Cobra. — Aan eeue mcdedeeling op bladz. 62 
sluit zich het volgende aan. De Heer R. d. oldham schrijft uit Britsch-lndië dat hij , over 
eene zandige vlakte rijdende, eene groote zwarte Cobra langzaam zag heenkruipen en een 
schot op dit dier lostte, waarbij de kogel midden door het lichaam drong, zonder 
echter de wervelkolom te beschadigen. De slang kronkelde zich in doodsangst naar 
alle zijden , en beet woest naar grashalmen en andere voorwerpen , — ook drie- 
malen naar haren staart. De inboorlingen , die de waarnemer bij zich had , beweerden 
dat de slang zich zelve gebeten had. De Heer oldham verzekert echter dat dit niet 
het geval was. Het dier beet in zijn wanhoop naar alles, als blindelings, doch bezon 
zich zoodra het den staart zou gelden. »Men kan de mogelijkheid aannemen/’ zegt 
de Heer oldham, »dat onder zulke omstandigheden een slang, de heerschappij 
over zijne eigen handelingen verliezende, zich zelve werkelijk bijt, en dan zou men 
een geval van zelfmoord constateeren. Doch in zulk een zeldzaam geval zou nog 
die daad aan het toeval, en niet aan een bepaald voornemen toe te schrijven zijn.” 
(Nature, April 14 1887 pag. 560). d. l. 
Atavisme bij vogels. — Gressner deelt in het Journal für Ornithologie mede, 
dat een vriend van hem bij een hoen na het plukken aan een der vleugels drie 
kromme nagels had waargenomen \ waarvan eene vrij lang en puntig was. Zij waren 
kleiner en vooral dunner dan de nagels der pooten. Deze hoendervleugel herinnert 
levendig aan den vleugel van Archaeopteryx lithographica. h. h. v. z. 
Zoogdierfauna van Nieuw-Zeeland. — Het oudste land der aarde is wellicht 
Nieuw-Zeeland, de sedert lang afgescheurde zuidoostpunt van het australische vaste- 
land. Volgens betrouwbare berichten is de eenige oorspronkelijk inlandsche zoogdier- 
soort op Nieuw-Zeeland een uiterlijk op een otter gelijkend dier, dat echter nog 
niemand is kunnen machtig worden. Waarschijnlijk is dat de oudste nog levende 
zoogdiersoort der aarde, eierleggend, gelijk de snaveldieren 1 van Nieuw-Holland en 
wellicht nog lager en oorspronkelijker georganiseerd dan deze. Hoogstbelangrijke 
wenken zou het onderzoek van dit dier ons waarschijnlijk kunnen geven omtrent den 
stamboom der zoogdieren. (Humboldt , Juni 1887, blz. 218.) h. h. v. z. 
1 Dit is geen germanisme. Een vogelbek heet in ’t Nederlandsch een snavel cn 
snaveldier is dus een even goede nederlandsche samenstelling als vogelbekdier. Ik gebruik 
snaveldieren voor de geheele onder-klasse der ornithodelphia , vogelbekdier als bijzonderen 
naam van Ornithorhynchns , wiens kaken op een eendenbek gelijken. De buisvormig ver- 
groeide kaken van Echidna (stekeldier) kan men wel een snavel, maar moeilijk een 
vogelbek noemen. 
