WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
83 
Hij vermoedde, dat die verandering van structuur op de voortplanting der warmte 
van gelijken invloed moet zijn als op die van de elektriciteit; en dat voorgevoel is 
door de proeven geheel bewaarheid. Niet slechts verandert het geleidend vermogen 
van bismuth voor de warmte met de sterkte van het magnetische veld , waarin dat 
metaal is geplaatst, maar zij schijnt in dezelfde verhouding af te nemen als het ge- 
leidend vermogen voor de elektriciteit. 
De schrijver heeft daarenboven de afwijking van een warmle-stroom onder den 
invloed van het magnetisme buiten twijfel gesteld. (Acad. des Sciences de Paris. 
Séance du 27 Juin ’87). v. d. v. 
SCHEIKUNDE. 
Constante ontwikkeling van chloor en van zwavelwaterstof. — Clemens 
WINKLER beveelt het gebruik aan van een mengsel van chloorkalk en gips, waar- 
mede men in een Kipp’s-apparaal eene rustige ontwikkeling van chloor kan verkrijgen. 
Beste chloorkalk wordt met een vierde van het gewicht gebrande gips vermengd 
en met zóóveel water aangemengd , dat het mengsel zich tusschen de vingers nog 
niet gemakkelijk samenpakken laat. Het moet vervolgens in een ijzeren mortier gestampt 
en door een stuk wasdoek of een plaat caoutchouc bedekt aan eenen sterken druk 
blootgesteld worden. De droge koek wordt in dobbelsteenen gesneden en eindelijk 
gedroogd bij eene temperatuur beneden 20°. Op deze stukjes laat men meteen gelijk 
volumen water verdund zoutzuur van 1,124 werken. De stroom kan naar willekeur 
verkregen en weder gesloten worden. ( Ber . deutsch. chem. Ges. XX, 184). 
Naar aanleiding van deze mededeeling stelt R. eresenius het gebruik voor van 
een mengsel van 4 dd. zwavelcalcium en 1 deel gebrand gips, dat met water tot 
eene dikke brij wordt aangemengd , in papieren vormen wordt overgebracht om 
hard te worden en dat men ook in kleine stukjes bij eene matige warmte laat drogen. 
Hij schrijft zoutzuur voor van dezelfde sterkte als winkler en verkrijgt naar wille- 
keur eenen geregelden stroom van zuivere zwavelwaterstof. ( Zeitschr . anal. Chem. 
XXVI 339). D. v. c. 
Nieuwe bepaling van het atoomgewicht van fluoor. — Bij de verschillende 
bepalingen van het atoomgewicht van fluoor werden gewoonlijk fluoriden (van Ca, 
Na , K , Pb , Ca) met zwavelzuur in sulphaten omgezet. Van berzelius is eene bepa- 
ling bekend, waarbij zilverfluoride (bereid uit zilvercarbonaat en fluoorwalerstofzuur 
en vervolgens gegloeid) door behandeling met ammoniumchloridc in zilverchloride 
werd omgezet. Dit onderzoek leidde tot een atoomgewicht 19,44; de andere bepa- 
lingen gaven soms wel een getal grooter dan 19 en soms ook wel kleiner dan 19 , maar 
toch was de waarschijnlijkheid groot, dat 19 als atoomgewicht moet worden 
beschouwd. 
o. t. CHRISTENSEN bereidt zuiver mangani-ammoniumfluoride en maakt hieruit met 
eene oplossing van kaliumjodide jodium vrij , dat met eene oplossing van natrium- 
