WETENSCHAPPELIJK B IJ BLAD. 
STERREKUNDE. 
Photographische afbeelding van de zon. — De heer janssen, de beroemde 
directeur van het observatorium voor physische astronomie te Meudon , heeft o. a. 
aan de Parijsche Academie verslag uitgebracht omtrent de werkzaamheden, aan 
dat observatorium verricht. 
Daaruit blijkt dat de reeks photographische afbeeldingen der zon, aldaar vervaar- 
digd , de geschiedenis weergeeft van de oppervlakte der zon gedurende de laatste 
zes jaren. Ten gevolge van de verbeteringen, in de methode aangebracht, is men 
thans in staat op hetzelfde cliché bizonderheden af te beelden, die betrekking hebben 
O]) minder hel verlichte deelen der zon — de randen van de schijf, de halfschaduwen 
der vlekken enz. — en andere, die meer verlichte deelen — de fakkels, bijv. — 
betreffen. 
Als proeve bood de heer janssen een vergroote afbeelding aan van de vlek van 
Juli 1.1., op ongeveer tienmaal de ware grootte vervaardigd. Die ronde vlek doet, 
dus afgebeeld , duidelijk zien, dat de strepen in de halfschaduwen en de fakkels samen- 
gesteld zijn uit granulatiën, in vorm en afmeting volkomen overeenkomende met die, 
waaruit de oppervlakte der zon overigens bestaat. Men kan het dus voor bijna be- 
wezen houden , dat die oppervlakte geheel en al op een en dezelfde manier is saam- 
gesleld. De groote waarschijnlijkheid dat het zoo is, heeft men uitsluitend te danken 
aan de photographie. (. Acad . des Sciences de Paris. Séance du 16 aout). 
v. d. v. 
NATUURKUNDE. 
Thermo-elektriciteit, pyro-elektriciteit en elektriciteit door samendrukking 
van kristallen. — - Over deze heeft duhem twee verhandelingen het licht doen zien 
in de Annales de VÊcole IS or male supérieure (3) II, p. 405 en III, p. 263. Ook 
handelt hij daarover in de laatst verschenen aflevering van het Journal de physique 
(2) VI, p. 366. Om van het doel en de strekking van dien arbeid een denkbeeld te 
geven — want eene aanmerkelijke verkorting aangaande den arbeid zelven zou nood- 
zakelijk een verminking moeten zijn — geven wij hier de woorden weder, die hij 
aan het eind van het laatstgenoemd opstel te lezen geeft. 
12 
