WETENSCHAPPELIJK BIJBLAD. 
91 
2°. dat men langs denzelfden weg het verschil in phase van twee tonen kan 
waarnemen en de grootte van dit verschil kan bepalen. 
De heer doumer verzekert, dat door de verbeteringen, die hij in den laatsten 
tijd aan zijn toestel aanbracht, en door zeer gevoelige platen te gebruiken, men deze 
methode zoowel op de hoogste als op de laagste tonen kan toepassen. ( Acad . des 
Sciences de Paris. Séance du 3 aout). v. d. v. 
Golfbrekend vermogen van olie. — De vice-admiraal g. cloué heeft bij de 
Aeadémie des Sciences een hoogst belangrijk opstel over dit onderwerp ingediend , 
hetwelk wij hopen dat ook in ons vaderland de aandacht trekken zal. Het behelst 
de slotsommen van tweehonderd ervaringen. Wij kunnen daaromtrent niet in bij- 
zonderheden treden, en moeten naar het opstel zelf verwijzen, doch meenen toch ’t 
een en ander er uit te moeten mededeelen. 
Sedert ettelijke jaren maken de reddingbooten in Australië met uitstekend gevolg 
van dit middel gebruik, en een aantal met monschen overladen booten van ge- 
zonken of verbrande schepen zijn hun behoud aan de medegenomen olie verschuldigd. 
De heer clotjÉ heeft voor zich liggen 81 allergunstigste getuigenissen omtrent 
schepen, die voor den wind, en 72 omtrent schepen die tegen den wind voeren. 
Traan voldoet verreweg het best. Minerale oliën, ofschoon somtijds niet nutteloos, zijn te 
licht. Sommige plantaardige oliërt , b. v. kokos-olie, stollen in koude gewesten te spoedig. 
Indien men de kosten van het olieverbruik vergelijkt met de waarde van het 
behouden materieel, en vooral wanneer men ook het leven der menschen in rekening 
brengt, ziet men dat om reden van dat verbruik niet geaarzeld mag worden. «Overigens”, 
zegt de heer CLOUÉ, «worden de kosten aan olie, in deze omstandigheden gemaakt , 
door de assuradeurs beschouwd als avarie grosse en door deze uitbetaald.” Of dit 
bij ons ook zoo is, als in Frankrijk, is mij niet bekend. ( Revue Scientifique , 
11 Juin 1887, pag. 747). D. l. 
SCHEIKUNDE. 
Werking van water op antimoon pentachloride. — Bij gelegenheid van po- 
gingen om de dampdichtheid van antimoonpentachloride bij lagen druk te bepalen, 
pogingen die tot nog toe de gewenschte uitkomst niet opleverden, stelden richard 
anschütz en norman P. Evans een onderzoek in naar de werking van water op 
deze verbinding. Daubrawa beweert , dat er dan een oxychloride SbOCl 3 , en R. weber, 
dat een hydraat met vier molekulen water ontstaat. 
SbCl 5 werd in chloroform opgelost, dan onder afkoeling met ijs met de berekende 
hoeveelheid water vermengd en later verwarmd. Geen sprake van eene ontwikkeling 
van zoutzuur. Het gewicht der uiterst hygroskopische stof kwam met de samen- 
stelling SbCl 5 -F H 2 0 overeen. Ook bij verhitting van deze verbinding ontstond geen 
SbOCIg. Bij verhitting van de oplossing in chloroform vermengd met water tot het 
kookpunt van chloroform werd COCl 2 vrij. 
