JAN RUDOLPH DEIMAN. 
7 
zijne meening uit: »Oxydatie en verbranding is geen verlies van phlo- 
giston , maar verbinding met zuurstof”. 
Was de aanval ernstig en onverwacht, niet te ontkennen is het, 
dat de verdediging met beleid en tot het uiterste is volgehouden. Slechts 
stuk voor stuk kon het terrein worden veroverd , door de voornaamste 
scheikundigen verdedigd. 
Met den aanvang van onze eeuw was echter het pleit ten voordeele 
van de anti-phlogistische theorie beslecht. 
In deze periode nu leefde en arbeidde deiman ; vooral in het laatste 
tiental jaren ontwikkelde hij eene buitengewone werkzaamheid. Door 
eigen aanschouwing er toe gebracht de theorie van lavoisier aan 
te nemen , arbeidde hij ernstiger dan ooit om haar door nieuwe 
proeven en analysen te steunen en haar beginsel op hechte grond- 
slagen te vestigen. Wel is waar hadden martinus van marum en 
alexander p. NAHUYS een paar jaar vroeger getracht de anti-phlo- 
gistische theorie bij ons in te voeren , zoodat men deiman niet als 
haar eersten kampvechter kan beschouwen ; dit belet ons echter niet 
om hem — eenmaal van hare juistheid overtuigd — als een der 
meest verdienstelijke anti-phlogistici te prijzen, wiens onderzoekin- 
gen niet alleen bij ons maar ook in den vreemde hoog stonden aan- 
geschreven. 
In verschillende buitenlandsche tijdschriften werden zijne proeven 
en onderzoekingen opgenomen , en werd hij zelfs meermalen bij de beslis- 
sing over zeer belangrijke vraagstukken als scheidsrechter vermeld; 
zijne proeven golden meer dan eens als de » meest beslissende”. 
»Les ingénieuses recherches des chymistes Hollandais sur le gas 
olifiant sont du petit nombre de celles, qui fournissent de nouvelles 
vues. Elles tiendront ainsi que celles qu’on leur doit déja sur la dé- 
composition et récomposition de 1’eau par 1’électricité , sur les sulfures 
alkalines et metalliques etc. un rang distingué dans la chymie pneu- 
matique , aux progrès de laquelle ils ont attaché la gloire de leur 
travaux et de leurs découvertes” (j. e. doornik, Deiman herdacht , 
pag. 60). 
Omstreeks 1790 vormde deiman te Amsterdam eene vereeniging, 
bekend onder den naam van » Hollandsche scheikundigen”, welke zich 
de beoefening der scheikundige wetenschap ten doel stelde. Tot deze 
vereeniging behoorden in de eerste plaats deiman , verder adriaan 
PAATS VAN TROOSTWIJK , PIETER NIEUWLAND , NICOLAAS BONDT en ANTHONIJ 
lauwerenburg , en na den dood van nieuwland en bondt ook g. vrolik. 
