EIERLEGGENDE ZOOGDIEREN. 
23 
tige graafnagels , waarmede die pooten voorzien zijn. Die nagels blijven 
echter vrij , dat is , zij zijn niet aan het zwemvlies verbonden , en de 
tot vóór die nagels uitstekende zoom van dit laatste kan teruggetrok- 
ken worden , wanneer het dier , zich op het droge, hebbende begeven , 
de voorpooten tot graven gebruikt. De staart is niet lang , maar breed 
en plat. De huid is met dicht op elkander liggende zwartbruine haren 
bedekt. De oogen zijn klein en een uitwendig oor ontbreekt. Bij de 
mannetjes bevindt zich aan de hiel van eiken achterpoot een spoor, 
die met een kanaal doorboord is. Het wijfje bezit goed ontwikkelde 
zogklieren , die melk afscheiden , — doch geen tepels. De melk wordt 
ontlast door kleine openingen , die zich bevinden in een rond , on- 
behaard gedeelte der huid. Maar het zonderlingste in het uitwendig 
voorkomen van het dier is zijn snuit. Deze is plat en breed, en heeft 
bijna volkomen den vorm van een eendensnavel , bekleed met een 
zacht en gevoelig vlies. Evenals de snavelranden bij de eendachtige 
zwemvogels van hoornachtige dwarsplaatjes of tandjes voorzien zijn, 
is ook de rand van de onderkaak bij het vogelbekdier gekarteld , 
zoodat , wanneer de bek gesloten is , het daarin met het voedsel op- 
genomen water tusschen die kartelingen door kan wegvloeien. Eigen- 
lijke tanden ontbreken, maar aan elke kaak vindt men ter weerszijde 
twee hoornplaatjes , die tot verkleining van het voedsel kunnen dienen. 
Het eendvogelbekdier zoekt al zwemmende en duikende in het water 
zijn voedsel , hetgeen uit waterinsekten , kleine zoetwater-weekdieren 
en wormen bestaat. Aan de oevers der rivieren graaft het holen , die 
uit gekronkelde loopgraven bestaan en naar buiten twee ingangen 
bezitten , eene boven het water en eene andere daaronder. In het 
verst van het water verwijderde gedeelte bevindt zich het nest. 
Yan het Egelvogelbekdier , ook gesteJcelde Miereneter of Landvogelbek- 
dier genaamd , leeft eene soort ( Echidna hystrix) op zuidelijk Nieuw- 
Holland , eene andere ( E . setosd) op Tasmanie , en eene derde niet 
lang geleden ontdekte ( E . Brnijnii) , op Meuw-Guinea. Het is on- 
geveer een voet lang , met een zeer korten staart , en is op den 
rug en de zijden bedekt met stekels , welke op die van den bekenden 
egel gelijken en , meest bij E. setosa , met haren en borstels door- 
mengd zijn. Evenals het eendvogelbekdier heeft het kleine oogen en 
geen uitwendige ooren , maar de snuit heeft een anderen vorm. Zij 
is vrij lang en rol- of kokervormig met eene stompe punt, in welke 
zich eene nauwe mondopening bevindt, buiten welke het dier zijne 
lange , dunne , wormvormige tong kan uitsteken. Tanden bezit het. 
