36 
NOG EENS I CHEMISCHE STOVEN. 
Van een fabrikant gesproken. Toen ik mijn vorig opstelletje over 
chemische stoven schreef, was het mij volkomen onbekend of die 
stoven , welke ik hier en daar had aangetroffen , afkomstig waren van 
den uitvinder , die , als ik mij niet bedrieg , ancelin heet en te Parijs 
woont , of uit eene fabriek te Dresden , die ze spoedig namaakte , of 
ook van eene nederlandsche fabriek. Hoe groot was dus mijne ver- 
bazing, toen ik eenigen tijd na het verschijnen van dat opstelletje 
een brief van een nederlandsch fabrikant ontving, waarin mij werd 
bericht, dat hij zich door mijne woorden: »ik heb namelijk reden om 
te vooronderstellen , dat de gewone vulling dier stoven voor een niet 
onaanzienlijk deel hij maakte er »voor een aanzienlijk deel” van, wat 
niet volkomen hetzelfde is) uit water bestaat” in zijne belangen be- 
nadeeld achtte en mij dus uitnoodigde” . . . etc. ! Het zou er met het 
wetenschappelijk onderzoek al zeer slecht uitzien, indien men een bij 
zulk een onderzoek gerezen vermoeden niet zou mogen uitspreken , 
omdat er misschien iemand zou kunnen zijn, die zich daardoor bena- 
deeld zou kunnen achten. Toch wil ik, nu de chemische stoven op 
nieuw door mij in het openbaar ter sprake worden gebracht, gaarne 
trachten den schrijver van dien brief elke mogelijke voldoening te 
schenken door hier te verklaren: 
1° dat het boven aangehaald vermoeden door mij alleen is uitge- 
sproken om vooraf te verklaren, waarom door anderen vroeger stol- 
lingstemperaturen waren gevonden, veel lager dan die ik nu waar- 
genomen had. Het betrof volstrekt niet de stoven in de rijtuigen der 
Hollandsche Spoorwegmaatschappij ; 
2° dat ik volstrekt geene aanleiding had om dit aan mijne lezers 
nadrukkelijk te doen opmerken , omdat ik overtuigd was — gelijk 
ik het nog ben — dat de gedeeltelijke vervanging van het zout door 
water , ook in spoorwegbussen , volstrekt niet in elk opzicht nadeelig kan 
worden geacht. Yan » verdachtmaking” van mijne zijde kon dus bij 
zulk eene uiting in het minst geen sprake zijn. 
Haarlem, October 1885. 
