DE INKTYISSCHEN 
EN 
HET SPROOKJE YAN DEN KRAKEN. 
DOOR 
S. P. H UI Z INGA. 
Wie den oorsprong nagaat van volksverhalen heeft niet zelden 
reden zich te verwonderen over de wijzigingen, die het feit, dat aan 
deze verhalen ten grondslag ligt , langzamerhand onderging. Soms 
zelfs is het sprookje te vergelijken met een kleed , dat door gedu- 
rig lappen zijn’ oorspronkelijke eigenschappen nagenoeg geheel ver- 
loor. In een dergelijk geval is het uiterst moeilijk de waarheid te 
ontdoen van de holsters , die haar onkenbaar maken. De navorschers , 
die zich hiermede bezig hielden , gingen soms het gezochte kleinood 
argeloos voorbij om het elders te zoeken , waar slechts onjuiste uit- 
komsten verkregen konden worden. Deze bleven gelden , totdat door 
nieuwe ontdekkingen het licht op het onderzoekingsveld zóó helder 
begon te schijnen, dat er geen twijfel kon overblijven. Dit hebben 
zij ervaren, die gezocht hebben naar de kleine kern van waarheid, 
welke in de overoude sagen van den kraken, van de meerminnen 
en van de reusachtige zeeslang opgesloten ligt. Ofschoon deze fabel - 
achtige monsters eertijds, op grond van de zeer weinig overeenstem- 
mende beschrijvingen, die er van bestaan , met zeer verschillende , thans 
nog levende diervormen in verband werden gebracht , is het niet 
onwaarschijnlijk, dat in vele gevallen dieren van dezelfde soort, of 
althans eenige nauw verwante vormen , aanleiding hebben gegeven tot 
4 
