42 
DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE VAN DEN KRAKEN. 
deze zoo uiteenloopende phantasieën. Waarschijnlijk staan de grootste 
vertegenwoordigers van de klasse der koppootige weekdieren 
in deze betrekking tot den kraken, die wegens zijn ontzettenden 
omvang met een drijvend , doch weldra weder wegzinkend eiland ver- 
geleken werd. Misschien mogen zij bovendien , met sommige vischach- 
tige zoogdieren, aanspraak maken op de eer de lier te hebben ge- 
spannen voor de dichters van alle volken en uit alle tijden , die 
onder den naam van sirenen of meerminnen, vrouwelijke wezens 
bezongen, welke een betooverende schoonheid aan een verraderlijke 
inborst paarden. Niet onmogelijk is het zelfs, dat de lange armen der 
soms tot groote scholen vereenigde koppootigen den zeeman versterkt 
hebben in zijn geloof aan een zeeslang, welker kronkelingen zich 
over een afstand van eenige honderden meters zouden uitstrekken. 
Ook nog om een andere reden verdienen de koppootigen of 
cephalopoden meer aandacht dan hun gewoonlijk wordt geschonken : 
zij staan aan de spits van de zoo gewichtige hoofdafdeeling der week- 
dieren , gewichtig niet alleen door de rol , die zij in de ontwikkelings- 
geschiedenis van onze planeet speelt, maar ook, omdat zij vermoede- 
lijk de naaste verwanten van de gewervelde dieren onder hare leden telt. 
Niet onbelangrijk is het de lichamelijke en intellectueele ontwik- 
keling na te gaan van die vormen , welke in hunne afdeeling een 
rang innemen even hoog als die , waarop de mensch in de afdeeling 
der Vertebraten aanspraak heeft. Verbaasd staat men over de verrich- 
tingen der mieren , wespen en bijen , die naar de eereplaats dingen 
in de hoofdafdeeling der gelede dieren. Zij hebben een hooger denk- 
beeld doen opvatten van deze zoogenaamd » lagere” dieren, dan men 
na zorgvuldig onderzoek kan verkrijgen van vele gewervelden, 
die toch als » hoogere” dieren aan de ongewervelden tegenover- 
gesteld worden. 
Zou de studie der koppootigen ons tot een soortgelijk resultaat 
kunnen leiden? — Tot nog toe bestaan hiervoor te veel leemten in onze 
kennis van de zeden en gewoonten der weekdieren. Het ligt in den 
aard der zaak , dat de levenswijze van deze voor ’t meerendeel in ’t 
water thuis behoorende wezens in den regel minder nauwkeurig bekend 
is dan die van de luchtademende gewervelde en gelede dieren. Toch 
zijn , vooral tengevolge van de oprichting van groote aquaria in vele 
kuststeden , op het bedoelde gebied van natuuronderzoek belangrijke 
ontdekkingen gedaan , die van het verstand der hoogst ontwikkelde 
weekdieren een gunstig denkbeeld doen opvatten. 
