DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE VAN DEN KRAKEN. 
49 
Harde deelen , welke met de beenderen der gewervelde dieren ver- 
geleken zonden kunnen worden , komen niet voor bij de koppootigen , 
die dns ook in dit opzicht den naam weekdieren verdienen. Zelfs van 
een uitwendig skelet, zooals dat der gelede dieren, kan bij hen geen 
Fig. 8 : — Nautilus pompilius in de overlangs doorgezaagde schelp. — a. Het ach- 
terste gedeelte van den door den mantel omgeven romp. — b. Rugverlengsel van den 
mantel, waardoor een gedeelte van de schelp bedekt wordt. — c. Sipho, die aan ’t 
achterste gedeelte van het lichaam aanvangt, en zich door alle met lucht gevulde kamers 
(ff) van de schelp uitstrekt; alle tusschenschotten zijn daartoe met een opening voor- 
zien, welker randen tot een kort, achterwaarts gericht huisje verlengd zijn. — d. Trech- 
ter. — e. Kopkap, onder welks achterste gedeelte men het oog waarneemt. — f. De 
uit de armscheeden naar buiten tredende toppen der armen. — Het binnendringen van 
’t water in het met lucht gevuld gedeelte (h) van de door het dier bewoonde kamer 
wordt verhinderd door vergroeiing van een ringvormig gedeelte (i) van den mantel met 
de schelp. 
sprake zijn. Wel is waar hebben de meeste weekdieren een schelp, 
gevormd door afscheiding van hoornachtige (conchyoline-)laagjes aan 
de oppervlakte der huid , tusschen welke laagjes in den regel koolzure 
kalk wordt afgezet (fign. 8-10). De scheikundige samenstelling en de vor- 
