DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE VAN DEN KRAKEN. 
83 
niet meer verweren kon. Keeds in ’t volgende oogenblik echter werden 
de beide kampioenen gescheiden door een oppasser , die getuige was 
van den aanval. 
Voordat een uur verloopen was , had de veelvoet den kreeft op- 
nieuw gepakt en het pantser van ’t schaaldier met de krampachtig 
samengetrokken windingen zijner armen omklemd. Indien hij zijn vijand 
op één plaats losliet , geschiedde dit slechts met het doel om hem 
met beter gevolg op een andere plaats aan te grijpen. Terwijl de 
strijders zich als een kluwen woedende slangen over den grond wen- 
telden , en in de fijne grint, die de kampplaats bedekte, diepe voren 
achterlieten , was er bijna niets van den kreeft te zien : de veelvoet 
omgaf hem geheel. Op eens echter keerde de kans ; de veelvoet staakte 
den strijd. Tegen wil en dank zijn vijand met zich medesleepend snelde 
hij naar de overzijde van ’t slagveld. Eén zijner armen was dicht bij 
de plaats van aanhechting aan den kop door een der geweldige scharen 
van den kreeft gegrepen , en werd zoo stevig vastgehouden , dat hij 
oogenschijnlijk reeds doorgesneden was. Toch had er geen amputatie 
van dit lichaamsdeel plaats ; ’t was alsof het uit caoutchouc bestond , 
zoo goed bood het weerstand aan de vreeselijke drukking. Dit bleek 
vooral toen de door smart gepijnigde Octopus , die her- en derwaarts 
zwom , en snelle wendingen maakte om zijn vijand van zich af te 
werpen , dezen een paar malen tegen de steenen wanden van het re- 
servoir had geslingerd. Hierdoor werd de kreeft eindelijk genoopt zijne 
schaar weer te openen. Hij trok zich in een donkeren hoek terug. De 
veelvoet hechtte zich aan een vooruitstekende rotspunt. Als naar ge- 
woonte waren zijne armen voortdurend in beweging ; soms werden zij 
ineengekronkeld , soms langzaam gestrekt en tastend in alle richtingen 
bewogen. Zelfs de zoo vreeselijk geknepen arm bewoog zich. Op grond 
van ’t geen de ervaring bij gewervelde dieren leert, had men een 
oogenblikkelijke verlamming kunnen verwachten. Maar de bloedsom- 
loop kan bij de weekdieren voortduren in deelen van ’t vaatstelsel , 
die niet meer met het hart in gemeenschap staan. Na weinige dagen 
was bij den veelvoet geen spoor van eenig nadeelig gevolg van den 
strijd meer waar te nemen. 
De beide kampioenen hadden echter geen vrede gesloten. Herhaaldelijk 
moest de oppasser ze van elkander halen. Eens gelukte dit eerst , nadat 
de kreeft een zijner scharen had verloren. Om den invalide voor verdere 
verminking te behoeden , werd hij in ’t volgende bassin overgebracht. 
Dit is door een massieven cementmuur , die ongeveer 2 cM, boven den 
