DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE YAN DEN KRAKEN. 
87 
De grootste soorten van inktvisschen , reuzen in omvang en kracht , 
vinden in den cachalot of potvisch (het grootste, niet zelden meer 
dan 20 meter lange, tandendragende zoogdier) een tegenpartij, die 
tegen hen is opgewassen. 
Ook de mensch neemt zijn deel aan dezen buit. De visschers van- 
gen dikwijls allerlei koppootige weekdieren (bij Newfoundland vooral 
Ommastrephes sagittatus) om ze als lokaas bij de vangst van kabeljauwen 
en dergelijke visschen te gebruiken. Verscheidene soorten van inkt- 
visschen worden in de kustplaatsen van de Middellandsche zee en 
elders ter markt gebracht om als menschenvoedsel te dienen. 
Oscar schmidt geeft in brehm’s Illustrirtes Thierleben (Band 10 , S. 
186, 187) een zeer levendige beschrijving van het schouwspel, dat 
een groote vischmarkt in ’t zuiden van Europa — te Genua , Livorno , 
Napels of Triest b. v. — aanbiedt. 
»De schatten der zee zijn uitgestald op reeksen van tafels; de daar- 
achter staande verkoopers in hemdsmouwen en met hooge roode mutsen 
op prijzen met oorverdoovend geschreeuw hunne naar grootte en aard 
gesorteerde waren aan. Om de fijnere vischsoorten verdringen zich de 
keukenprinsessen van goeden huize. Menig net gekleed heer , wiens 
wederhelft te bed nog het dolce far niente geniet, doet zelf inkoopen 
voor zijn middagmaal. De tonijnen zijn op afzonderlijke vischbanken 
ten toon gesteld. Verderop ziet men de kraampjes, waar de voor 
minder verwende smaakorganen bestemde , schrikwekkend uitziende 
roggen en haaien ten verkoop neergelegd zijn ; trilroggen , zeeëngels 
en dergelijke zeemonsters zijn er ook bij. Behendig trekt de visscher 
hun de ruige huid van ’t lijf. Ofschoon de dieren er nu minder vree- 
selijk uitzien , leveren zij toch een verre van aangenaam schouwspel 
op. Wij houden ons niet lang op bij deze , ten deele zeer fraai gevlekte 
visschen ; wij gaan ook de talrijke korven van de verkoopsters van 
mossels , zeeslakken en dergelijke frutti di mare spoedig voorbij , om 
eenigen tijd te vertoeven bij een paar tafels , welker voornaamheid 
aangeduid wordt door het dak , dat hen overschaduwt. Op een dezer 
tafels zien wij een zeer vreemdsoortige koopwaar. »Calmars, 1 calmars ! 
1 De naam Calmar , die in Italië aan onze Pijlinktvisschen gegeven wordt, is afgeleid 
van ’t nieuw -Latijnsclie woord calamarium, waarmede een draagbare koker voor schrijfge- 
reedschap wordt aangeduid. De bedoelde dieren worden zoo genoemd wegens de min of 
meer cilinder vormige gedaante van hun lichaam, dat een pen (de vedervormige rugschelp) 
en inkt (de inktzak) bevat. {The Mollusca and Radiata arranged lij Baron cuvier, with 
supplementary additions to each order bij edward griffith and edward pidgeon. London 
1834). De Latijnsche naam van den Pijlinktvisch is Loligo , de Grieksche Teuthos . 
