90 
DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE VAN DEN KRAKEN. 
Argo de bekendste soort is. Bij het wijfje van deze diersoort (fig. 11) zijn 
de beide bovenste armen (a) aan het uiteinde plaatvormig verbreed. Deze 
vliezige armen worden als roeiriemen gebruikt, wanneer het dier zich 
bij stil weder aan den waterspiegel ophoudt. De ouden meenden, dat 
zij omhoog gericht werden om als zeilen te dienen. Sommigen gingen 
nog verder door te verhalen , dat het dier er mede door de lucht 
fladderde. Deze sprookjes , die men reeds in de werken van aristoteles 
en PLiNius aantreft, werden eeuwen lang door alle schrijvers van 
dierkundige werken geloovig overgenomen ; ook nu nog worden zij , 
hoe vaak ook weersproken , nog steeds door velen voor goede munt 
aangenomen. Wie zich hiervan overtuigen wil , beschouwe de gravure 
Fig. 11: — Het wijfje van den Papiernautilns ( Argonauta Argo lam.) in hare 
schelp (verkleind). — a. De vliezig verhreede rugarmen. — b. Oog. — c. Trechter. — 
Zie ook fig. 5 op p. 46. 
voorkomende op p. 9 van jules verne’s 20000 lieues sous les mers , 
tome 2 : Hémisplïère Occidental 1 . 
Het wijfj Argonauta bezit een dunwandig , doch buigzaam schelpje, 
waarin het achterste gedeelte van haar lichaam is opgenomen. Het 
kan 20 cM. lang worden , is spiraalswijs gewonden , doch niet , als 
dat van Nautilus (fign. 8 — 10), in kamers verdeeld. Het wordt trouwens 
op een geheel andere wijze dan dit gevormd ; het is namelijk geen af- 
scheidingsproduct van den mantel, die het achterste gedeelte van ’t 
lichaam omhult , maar van de reeds genoemde vliezige armen. Deze zijn , 
1 Een soortgelijke afbeelding is die, welke als titelplaat dient hij figuier, La Vie 
et les Moeurs des Animaux; Zoophyles et Mollusques , Paris 1866. 
