NICOLAS LEBLANC. 
105 
eener fabriek en door de verlichting van den druk, waaronder de 
nijverheid gebukt ging , slaagden aanvankelijk. Yan nabij getuige 
van de werkkracht van den ontdekker en aangemoedigd door het 
gunstig oordeel van den hoogleeraar darcet levert de hertog van 
Orleans het noodige kapitaal. Den 27 s ten Januari 1791 wordt er ten 
overstaan van de notarissen lutherland te Londen en brichard te 
Parijs eene vennootschap gesloten tusschen leblanc , dize , die eene 
nieuwe loodwitbereiding aanbracht , en shee , door wien de hertog 
van Orleans vertegenwoordigd werd. De vennootschap wordt voor twintig 
jaren aangegaan , de voorwaarden voor het aandeel der vennooten aan de 
winst werden nauwkeurig bepaald enz. Had leblanc als geneesheer geen 
kapitaal kunnen verzamelen, hij kon dan toch de 12.000 livres in 
de zaak steken , welke de akademie van wetenschappen hem uitkeerde . . . 
neen, waarde lezer, deze belofte werd niet vervuld; de onrustige tijden 
maakten aan het bestaan der oude eerwaardige inrichting een einde 
en van de premie werd geen enkele penning betaald. Helaas ! was het 
maar bij deze teleurstelling gebleven! 
Yoorloopig maakt het nieuwe bewind in Frankrijk nog geen einde 
aan de werkzaamheden. Den 19den September 1791 wordt krachtens 
eene door de constitueerende vergadering aangenomen wet een patent 
voor een tijdsverloop van 15 jaren aan de onderneming verleend. On- 
geveer drie jaar werkte men geregeld aan de te St. Denis gevestigde 
fabriek. Voorloopig ging alles naar wensch; dagelijks werd 250 a 300 
K.Gr. soda gemaakt ; ook de bereiding van chloorammonium was in 
vollen gang. Weldra pakten zich evenwel donkere wolken aan den hemel 
samen. Na den dood van den hertog van Orleans (6 November 1793) 
wordt namens de regeering beslag gelegd op het vermogen , waar- 
mede hij de onderneming had gesteund , hetgeen reeds eenen stremmen- 
den invloed op den gang van zaken uitoefende. 
Nog zwaarder slag trof echter de onderneming, toen het Comité 
du salut public in den drang der tijden een beroep deed op de vader- 
landsliefde van iederen eigenaar van eene geheime bereiding, waar- 
van het vaderland voordeel trekken kon. In eenen brief, waarin shee 
aan leblanc kennis geeft van dit schrijven, leest men: »uwe vader- 
landsliefde zal u , ik twijfel er in het minst niet aan , dadelijk over- 
gehaald hebben uw geheim, de vrucht van langdurige en moeielijke 
onderzoekingen , op te offeren. Mocht uwe kieschheid evenwel nog 
eenige bezwaren gevoelen , dan haast ik mij u de verzekering te geven , 
dat ik van mijnen kant ten volle toestem (de vent had er niets bij 
