I. DE ELECTItICITEIT ALS BEWEEGKRACHT. 115 
Een aantal stalen hoefmagneten staan in een reeks achter elkaar ; 
aan de eene zijde zijn al de noordpolen , aan de andere alle zuid- 
polen. De polen zijn uitgehold en alle gelijknamige polen onderling 
verbonden , zoodat men als het ware twee lange gootvormige tegen- 
gestelde polen tegenover elkaar heeft. Tusschen deze polen en groo- 
tendeels er door omsloten bevindt zich een ijzeren cilinder , waarvan 
het ijzer op twee tegenover elkaar liggende plaatsen over de geheele 
lengte tot zekere diepte is weggenomen , zoodat in dien cilinder twee 
goten ontstaan zijn en de doorsnede van den cilinder loodrecht op 
de lengteas dezen vorm heeft. 
Deze gegroefde cilinder kan om zijne horizontale as draaien, en 
er om heen in de groeven loopt een koperdraad in eenige goed 
van elkaar afgescheiden windingen , welker uiteinden eindigen in een 
toestel op de as van den cilinder aangebracht , die stroom wisselaar 
of commutator wordt genoemd. Deze toestel bestaat uit twee van 
elkaar geïsoleerde halve koperen cilinders, die elk met een der uit- 
einden van de genoemde draadwindingen zijn verbonden en elk een 
met een koperen klemschroef verbonden koperen veer aanraken. Met 
deze klemschroeven eindelijk zijn de uiteinden van den geleider ver- 
bonden , waardoor men den stroom wil laten gaan. Wordt nu de 
ijzeren cilinder , de zoogenaamde klos van Siemens , tusschen de polen 
der hoefmagneten snel rondgedraaid , dan wordt het ijzer door de 
werking der magneetpolen zelf een magneet ; maar daar een zelfde 
punt van den cilinder bij elke halve omwenteling tegenover een andere 
pool van den hoefmagneet komt, verwisselt de ijzeren cilinder bij 
elke halve omwenteling van polen en zal de inductiestroom , die door 
het magnetisch worden van het ijzer in de draadwindingen ontstaat , 
ook van richting veranderen. Toch verandert de stroom in den ge- 
leider , die buiten de machine met de klemschroeven verbonden is , 
niet van richting ; omdat juist op het oogenblik , dat de stroom in 
de draadwindingen omkeert , elk der halve metalen cilinders het contact 
van de eene veer verlaat en met de andere contact gaat vormen , 
zoodat de tegengestelde stroom dan bij het tegengestelde eind van 
den geleider buiten de machine intreedt en daardoor in dien geleider 
de stroom steeds dezelfde richting behoudt. 
Op deze magneto’s zijn de dynamo-electrische machines of dynamo’s 
gevolgd. Deze berusten op een beginsel , gelijktijdig door Siemens en 
wheatstone gevonden. 
Men denke zich de hoefmagneten van een magneto vervangen door 
een breeden weekijzeren hoef, die door een metaaldraad omwonden 
