126 
POPULAIRE NATUURKUNDIGE VOORDRACHTEN. 
»wij gaan dus weer terug naar den tijd vóór de stoommachines . 
»toen water- en windmolens voor ons werkten. Welk een krachtige 
» steun voor mijn » cirkelgang der menschheid.” Maar juist bij dit 
onderwerp springt , helder als het zonlicht , in het oog , hoe dat- 
gene , wat sommigen , door het punt , van waar zij het zien , be- 
drogen , voor een in zichzelven terugkeerenden cirkel houden , inder- 
daad een spiraal is met steeds zich verwijdende kringen. Welk een 
reusachtig verschil toch tusschen het gebruik van waterrad en wind- 
molen , die slechts op de plaatsen zelve , waar zij aanwezig zijn , een 
geringe hoeveelheid mechanischen arbeid kunnen verrichten en de 
taak , die hun in de toekomst zal opgelegd zijn , om van verschillende 
centrale punten uit het geheele menschdom niet alleen van beweeg- 
kracht, maar ook van licht en warmte te voorzien. 
Welk een afstand tusschen den tijd, die een paar eeuwen achter 
ons ligt , toen men met een zijden zakdoek en een glazen staaf rond- 
liep om electriciteit te maken en den tijd , dien wij in het voorgaande 
schilderden ! Geen wonder dat dichters in hunne taal uiting geven 
aan de geestdrift , waarmede het vergezicht in deze toekomst hen 
bezielt. Zoo deed o. a. de Spectator in de woorden , waarmede ik 
eindig , en waarop ik alleen deze aanmerking zou hebben , dat de 
naam van faraday er niet in voorkomt: 
Op wolken troonend , metalen bew onend , 
Was El, de electrische kracht, 
Nog ongeboren , nog niet verkoren 
Als alles beheerschende macht. 
Tot frankun’s spitse haar bliksemflitse 
Uit het zwerk op ’t aardrijk bracht; 
(talvani’s stroomen haar konden betoomen 
En stieren haar vonkenbeladene vracht , 
En w r aar zij schuile, haar volta’s zuile 
Deed kroonen in ’t rijk, dat haar wacht. 
Nu wordt zij verheven, als ’t lichtende leven. 
Dat d’ oude zon trotseert in haar pracht , 
Als arbeidsterker , bewegiugwerker , 
Een prometheus voor ’t nieuwer geslacht. 
