DE INKTVISSCHEN EN HET SPROOKJE VAN DEN KRAKEN. 
135 
van drie of vier voet zouden bereiken. Thans weet men wel is waar, 
dat er onder deze dieren geweldige reuzen zijn 1 , maar men is met 
hen nog steeds zeer onvoldoende bekend. Nog altijd is het niet uit- 
gemaakt , of de buitengewone grootte van deze zeemonsters niet een- 
voudig een gevolg is van hun zeer hoogen ouderdom.” Het zou 
kunnen zijn , dat deze dieren niet , evenals de zoogdieren , vogels en 
insecten na het bereiken van een bepaalden leeftijd ophouden te 
groeien , maar evenals de visschen en de boomen steeds in omvang 
blijven toenemen , zoodat de grootte van de volkomen ontwikkelde 
dieren binnen zeer wijde grenzen varieert. »Het zou echter ook kunnen 
zijn , dat de reuzen onder de koppootigen tot bijzondere soorten be- 
lmoren , die wegens hunne pelagische levenswijze” (d. w. z. wegens 
hun verblijf in volle zee) »tot dusver in jeugdigen toestand nimmer, 
en in den volwassen toestand uiterst zelden door den mensch aan- 
schouwd zijn , maar die steeds om tot een volkomen ontwikkeling te ge-» 
raken dezen ontzettenden omvang moeten verkrijgen.” Keferstein 
houdt de eerstgenoemde veronderstelling voor de meest waarschijnlijke , 
daar zij het best de groote zeldzaamheid van deze reusachtige dieren 
verklaart. Slechts weinige exemplaren kunnen n. 1. aan de vervolgingen 
hunner talrijke vijanden gedurende geruimen tijd ontsnappen en een 
hoogen ouderdom bereiken. 
Vele onderzoekers van den tegen woordigen tijd zijn een andere 
meening toegedaan, o. a. de bekende dierkundige steenstrup, aan 
wien men het te danken heeft, dat de schrijvers der oudheid, die 
ons verhalen overleverden , welke op reusachtige inktvisschen betrek- 
king hebben , tot op zekere hoogte in hunne eer hersteld zijn. In een 
verhandeling, die in 1858 het licht zag, heeft deze geleerde de meest 
waarschijnlijke verklaring gegeven van den fabel van den zoogenaamden 
zee-monnik. Uitvoerig wordt dit onderwerp behandeld in een zeer 
interessant opstel van dr. d. lubach in het Album der Natuur (jaar- 
gang 1880). In dit opstel komen een paar afbeeldingen voor, die een 
denkbeeld kunnen geven van de wijzigingen , die een pijlinktvisch in 
1 In het museum van den zoölogischen tuin van het genootschap Natura Artis Magistra 
te Amsterdam en in het museum van de Rijks-Universiteit te Utrecht komen eenige 
lichaamsdeel en (zuignappen , gedeelten van armen , voorste gedeelte van ’t spijskanaal 
met de kaken) van een drietal reusachtige inktvisschen voor. Een beschrijving hiervan 
door Prof. p. harting (Description de quelques fragments de deux Céphalopodes gigan- 
tesques) is uitgegeven door de Koninklijke Maatschappij van Wetenschappen ( Verhande- 
lingen , 9 de deel, 1861), 
