150 
HET KANNIBALISME HEB VELDMUIZEN. 
dolgers der veldmuizen de hand boven het hoofd houden : den egel , 
de uil , den buizerd , de kraai en vooral den wezel. Deze in menigerlei 
opzicht zeer belasterde dieren voeden zich voor een groot deel van muizen 
en men heeft menigmaal waargenomen ; dat een wezeltje met een muis 
in den bek naar zijn nest ijlde om het aan zijne familie voor te zetten. 
Zeker berokkenen zij ook nu en dan den jager eenige schade. Maar hoe 
oneindig gering is die schade , vergeleken bij het groote voordeel , 
dat zij aan den landbouw ten goede doen komen. Zij zijn de beste 
vrienden van den landbouwer en moesten door dezen niet ondank- 
baar belasterd, vervolgd en uitgeroeid worden. 
Uit de waarneming van zoo vele voorbeelden van zelf-verdelging 
der veldmuizen , kan men overigens het geruststellende gevolg aflei- 
den , dat geen muizenplaag lang duurt , omdat de dieren elkander 
verslinden, wanneer in den winter de honger hen daartoe dwingt. 
Tot dusver prof. dr. august vogel te München. Het feit, dat de 
veldmuizen bij gebrek aan ander voedsel elkander verslinden , was 
trouwens lang bekend. Zoo zegt o. a. buffon : »Dans certaines années 
les campagnols paraissent en si grand nombre , qu’ils détruiraient tout 
s’ils subsistaient longtemps; mais ils se détruisent eux-mêmes et se 
mangent dans les temps de disette: ils servent d'ailleurs de pature 
aux mulots , et de gibier ordinaire au renard , au chat sauvage , a 
la marte et aux belettes.” — Algemeen bekend is het echter niet, 
en het is daarom misschien niet overbodig er nog eens de aandacht 
op te vestigen, d. l. 
