OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE 
DOOR 
P. P. C. HOEK. 
Ongetwijfeld waren de laatste jaren uiterst moeielijke voor den 
vaderlandschen handel en nijverheid, en gering is de kans, dat de 
eerstvolgende jaren de zoo vurig gewenschte beterschap zullen bren- 
gen. Immers overproductie in het buitenland maakt vaak concurrentie 
onmogelijk en voor artikelen, voor welke de concurrentie minder zwaar 
zou vallen , treffen ons de belastingen waarmede onze machtige naburen 
hun eigen industrie beschermen. 
Wat zal men kunnen doen om in dezen toestand de zoozeer gewenschte 
verbetering aan te brengen? Niet veel — maar toch wel iets! Men 
moet echter niet het onmogelijke willen. Het komt mij voor, dat de 
hier volstrekt niet voor het eerst uitgesproken meening zich hoe langer 
zoo meer bevestigd zal zien , dat het een onbegonnen werk is er in ons 
land b. v. een ijzer-industrie op na te willen houden , die met de 
buitenlandsche kan wedijveren. Hetzelfde geldt voor al die andere 
takken van nijverheid, die met uit het buitenland ingevoerde grond- 
stoffen op min of meer kunstmatige wijze in stand gehouden worden. 
Wil men deze om bepaalde redenen niet geheel prijs geven , zoo 
wake men er toch voor , dat aan hen noch te veel middelen , noch 
te veel werkkracht besteed worden. Daarentegen wijde men buiten- 
gewone zorgen aan al die takken van nijverheid, wier bestaan één 
is met den aard van het land en zijn bevolking. Onder deze bekleeden 
landbouw en veeteelt ongetwijfeld een eerste plaats ; als natuurlijke 
12 
