156 
OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
een betrekkelijk kleine gaping aan den vrijen tegenovergestelden rand 
toestaat en — zooals wij aanstonds zullen zien — tot stand brengt. 
Laat ons nu met het inwendige van de oesterschelp kennis maken. 
Daartoe moeten wij de oester openen , voor een ongeoefende geen ge- 
makkelijke zaak. Men kan het op twee wijzen doen: men kan n. 1. 
het korte en sterke oestermes tusschen de vrije randen der twee schelpen 
brengen en men kan ook beginnen met het slot door te steken. Moet 
een oester als spijze genuttigd worden en moet zij dat lot met zeer 
vele harer natuurgenoten deelen , dan zal hij , die ze openen moet , 
aan de eerste methode de voorkeur geven. In ons geval echter, waarin 
het er voornamelijk op aankomt een enkele of eenige weinige oesters 
te openen zonder hen al te zeer te beschadigen , doen wij het beste 
met het doorsteken van het slot te beginnen. Men houdt de oester in 
de hand met de bolle schelp naar onderen, steekt het slot door, ver- 
wijdert daarna (door het mes eenigszins om zijn lange as te draaien) 
de twee schelpen zooveel mogelijk van elkander en schuift het mes , ter- 
wijl men het zoo dicht mogelijk tegen de vlakke schelp aandrukt , naar 
binnen. Ongeveer in het midden van de oester stuit het mes tegen 
een vrij vast lichaam , een soort van vleezige zuil , die zich van de eene 
schelp naar de andere begeeft en met het binnen oppervlak van 
beide schelpen stevig verbonden is. De oester is geopend, wanneer 
deze zuil doorgesneden is of wanneer zij van het binnenoppervlak 
van een der schelpen is los gemaakt; dit laatste verkrijgen wij bij de 
door ons gevolgde methode aan den kant der vlakke schelp. We kunnen 
deze thans wegnemen en zien de oester nu in de bolle schelp voor 
ons liggen. Wat wij doorgesneden of van de vlakke schelp afgesneden 
hebben , is de zoogenaamde sluitspier , een zuilvormig lichaam , onregel- 
matig langrond van doorsnede en geheel uit spiervezelen samengesteld. 
Het is dit lichaam , dat de oesterkweeker de stoel noemt ; houdt een 
oester haar schelp gesloten , dan doet zij dit met behulp van deze spier ; 
elke spiervezel kan zich , als het dier zulks wil , samentrekken en doet 
dit ook wanneer een zekere weerstand overwonnen moet worden. Te 
zamen overwinnen de spiervezelen der sluitspier zelfs een zeer grooten 
weerstand ; zij zijn het , die de twee schelphelften met kracht tegen 
elkander trekken en zich tegen een openen der schelp verzetten ; 
wij hebben ons tot het inwendige der schelp alleen toegang weten 
te verschaffen door de spier door te snijden of los te maken van 
een harer aanhechtingspunten. 
Gedurende het leven van het dier moet de schelp zich echter ook 
