158 
OESTERCULTUUR ALS VADERLAMDSCHE INDUSTRIE. 
en met kracht tegen elkander geklemd. Wee het dier, dat teeder van 
bouw of met een dun of zwak aanhangsel tusschen de twee schelp- 
helften beklemd zou geraken ; wee echter de oester , wanneer het een 
krab h. v. mocht gelukken haar krachtig gepantserde schaar in de 
gapende schelp te schuiven , vóórdat deze gesloten werd. Berust ook 
het verhaal van oppianus (+ 150 n. C.) , dat de krab de handigheid 
zou hebben een steentje tusschen de twee schelphelften te plaatsen 
en dan zonder zelf eenig gevaar te loopen rustig naast de oester ge- 
zeten het smakelijk voedsel zou genieten , op een dwaling , zoo kun- 
nen wij aan den anderen kant toch gerust aannemen , dat menige oester 
van der krabben vraatzucht het slachtoffer wordt. 
Het is ons nu ook duidelijk , waarom een zwakke , stervende of doode 
oester haar schelp geopend houdt; immers de spierwerking neemt af 
en houdt eindelijk geheel op , wanneer een dier verzwakt en allengs 
dood gaat. De elastieke band tracht op zijn beurt eveneens in den 
toestand van rust te komen , in welken toestand hij — - zooals wij 
zagen — de schelphelften van elkander verwijderd houdt. 
Keeren wij thans tot onze geopende oester terug. Door tamelijk veel 
vocht (grootendeels zeewater) omspoeld , ligt het lichaam in de holle 
schelp ; van een dergelijke oester maakte ik een afbeelding , die in fig. 1 
is overgenomen. De groeve van het slot bevindt zich bij sl , zoodat 
we daartegenover bij F het midden van den vrijen rand van de schelp 
hebben. Het eironde lichaam ( sp ) , dat ongeveer in het midden van 
de oesterschelp is gelegen , is de sluitspier ; tusschen haar en het 
slot ligt verreweg het gewichtigste gedeelte van het weeke lichaam 
der oester. 
Ofschoon de schelpen verschillen , is het lichaam van de oester bijna 
zuiver symmetrisch ; het vlak van symmetrie loopt ongeveer even- 
wijdig met dat van de platte schelphelft. Uitgaande van de plaats , 
waar de mond gezeten is, (in de figuur 1 ongeveer bij ml), kan men 
die smalle zyde van het lichaam , die evenwijdig aan en op korten 
afstand van de gestippelde lijn A B in de figuur 1 loopt , de buikzijde 
en die , welke aan de andere zijde ongeveer aan C D evenwijdig loopt , 
de rugzijde van het oesterlichaam noemen. Men komt er daarna als van 
zelve toe dat oppervlak van het lichaam , dat in de door ons geopende 
oester naar ons toegekeerd is , de rechterzijde en dat oppervlak , 
hetwelk in de holle schelp weggedoken ligt, de linkerzijde te noemen; 
eveneens kan men nu de bolle schelp als linker , de vlakke schelp 
daarentegen als rechter schelp betitelen. Eindelijk zou men nog die 
