OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
161 
ons in staat stelt een oordeel nit te spreken — evenwel niet geheel 
met die der gelijknamige klieren in ons eigen lichaam overeenstemt. 
Bij de hoogere dieren leveren slijm- en speekselklieren , klieren in 
den wand van de maag en van den darm , lever en alvleeschklier elk 
eigenaardige stoffen , onder wier invloed een bepaald gedeelte van het 
genuttigde voedsel geschikt wordt gemaakt om door den wand van 
den darm te worden opgeslorpt en als bloed in circulatie te worden 
gebracht. In de plaats van al die klieren bezit de oester alleen de 
boven aangeduide kliermassa’s ; het gaat dus niet aan de functie 
van die kliermassa met die van één der klieren der hoogere dieren 
gelijk te stellen. Men moet 
haar eenvoudig beschou- 
wen als de klier, die de 
hoofdrol speelt in het spijs- 
verteringsproces. 
Wat ons aan de gemaakte 
doorsnede bijzonder treft 
is , dat het geheele lichaam 
inwendig opgevuld is, dat 
tusschen de verschillende 
organen een weefselmassa 
ligt, die van orgaan tot 
orgaan loopt en dat we dus 
niet over een eigenlijk ge- 
zegde lichaamsholte kunnen 
spreken. Alleen merken we 
tusschen de sluitspier (sp) 
en den romp een holte op 
(lh ) , die voor een gedeelte 
slechts door een orgaan 
gevuld wordt. Het hier bedoelde orgaan is het hart , dat uit twee 
holten , een door dunne wanden omsloten harteboezem ( hb ) en een 
zeer dikwandige hartekamer ( hk ) , bestaat ; de ruimte zelve wordt als 
harteholte of ook wel als lichaamsholte opgevat. 
Wat hun inrichting betreft, staan de organen voor den bloedsomloop en 
ademhaling bij de oester (zooals trouwens bij alle dieren) met elkan- 
der in het nauwste verband. Het bloedvaatstelsel van de oester is een 
zoogenaamd lacunair, niet geheel gesloten, bloedvaatstelsel. Hieronder 
wordt verstaan , dat het bloed niet (zooals bij de werveldieren het 
