162 
OESTERCULTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
‘geval is) langs haarvatennetten uit de aanvoerende (slagaderlijke) 
bloedvaten in de afvoerende (aderlijke) bloedvaten geraakt , maar dat 
grootere of kleinere ruimten van de lichaamsholte, of, waar deze 
weinig omvangrijk is , meer of minder uitgebreide holten in het 
bindweefsel , de rol der haarvatennetten overnemen en een gedeelte 
van de bloedbaan vormen. De richting van den bloedstroom is bij de 
oester een zoodanige , dat het in de kieuwen met versche zuurstof 
bedeelde bloed langs een tweetal kieuwaderen naar den gedeeltelijk in 
tweeën verdeelden harteboezem stroomt en de hartekamer langs wijde 
bloedvaten (lichaamsslagaderen) verlaat. Deze bloedvaten vertakken 
zich, de takken verspreiden zich door het geheele lichaam en gaan 
ongemerkt over in verschillende kleinere holten (lacunen) van de 
weefselmassa tusschen de verschillende organen. Hier grijpt de eigen- 
lijke voeding van het lichaam (de opname van kleine deeltjes tus- 
schen de reeds bestaande of ter vervanging van niet langer bruikbare 
deeltjes) plaats. Het bloed , dat deze holten gepasseerd is , is , wat zijn 
voorname eigenschappen betreft, veranderd. Het is niet meer zoo rijk 
aan voedende bestanddeelen , als het was toen het pas de hartekamer 
verliet en het is bovendien armer geworden aan zuurstof. Daartegen- 
over heeft het een aanzienlijke hoeveelheid koolzuur opgenomen. 
Het ademhalingsproces , aan hetwelk het zich nu gaat onderwerpen, 
heeft nu juist verwijdering van dat koolzuur en opname van nieuwe 
zuurstof ten doel. Deze ademhaling grijpt plaats in de kieuwen. Het 
bloed stroomt uit de verschillende deelen van het lichaam naar een 
wijd kanaal , dat ongeveer in het midden tusschen de rechter- en 
linkerzijde langs de buikzijde van het lichaam en onder de kieuwen 
loopt. Waarschijnlijk gaat het uit dit kanaal niet onmiddellijk naar 
de kieuwen, maar stroomt het eerst door de zeer ingewikkeld ge- 
bouwde nieren , die eveneens tot taak hebben het bloed te zuiveren 
van bestanddeelen , die voor de voeding ongeschikt zijn. In de kieuwen 
aangekomen is het bloed voortdurend in de gelegenheid zijn koolzuur 
tegen de zuurstof der in het water aanwezige dampkringslucht uit 
te wisselen. 
Voortdurend nl. stroomt versch zeewater als een krachtige stroom 
door de kieuwen heen om in de ruimte te geraken , die wij boven reeds 
als mantelholte (zie bladz. 160) betitelden, vanwaar het gebruikte 
water de oester wederom verlaat. Een nauwkeurige beschrijving te 
willen geven van de inrichting der kieuwen zou ons te ver voeren ; ge- 
noeg zij het te vermelden , dat de gaswisseling door den uiterst dunnen 
