OESTERCULTUÜR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
163 
wand der kieuw wordt mogelijk gemaakt en dat een dichte bekleeding 
van het oppervlak met zeer lange trilhaar-achtige aanhangsels het water 
door de nauwe ruimten tusschen de verschillende draadvormige slippen , 
die de kieuw samenstellen , voortbeweegt. 
Trouwens niet uitsluitend voor de ademhaling dient dit stroomen van 
water naar en door de kieuwen. De oester voedt zich voornamelijk met 
mikroskopisch kleine organismen , die in het zeewater leven ; aangezien 
zij echter geen werktuigen bezit om deze organismen te grijpen , kan 
zij alleen diegene machtig worden , die met het zeewater binnen het bereik 
harer mondlappen komen. Tusschen de beide paren dezer lappen ligt de 
mond ; hun naar elkander toegekeerde oppervlakken , die met trilharen 
bezet zijn en nemen dat deel van den waterstroom, dat tegen het voorste 
uiteinde der kieuwen gericht is over, en bewegen het in de richting 
van de mondopening. 
Wij zien hieruit, hoe onmisbaar de geregelde werkzaamheid der 
trilharen van de kieuwen voor het leven der oester is en niet minder , 
hoe groot de waarde is , die men voor haar aan behoorlijk helder 
water moet toekennen. Wanneer troebel water beladen met korrelige 
bestanddeelen , die te groot zijn om door de trilharen te worden 
voortbewogen, de kieuwen bespoelt, dan blijven de slibdeeltjes tegen 
het oppervlak aan liggen; zij bedekken dit allengs met een laagje, 
houden de vrije doorstrooming van het water tegen en verhinderen 
dientengevolge zoowel de ademhaling als de voeding. 
De beteekenis van het stroomende water voor het leven van ons 
dier is evenwel eene nog grootere. Uit de zoogenaamde mantelholte 
uitstroomende , neemt het niet alleen het door het ademhalingsproces 
uit het bloed verwijderde koolzuur mede , het dient tevens om het- 
geen uit het eindgedeelte van het darmkanaal uittreedt weg te was- 
schen. Niet minder gewichtig is de rol , die deze waterstroom ten 
opzichte van de producten der nieren en der voortplantingsorganen speelt. 
Spijsverteringsorganen , ademhalings- , bloedsomloop- en uitschei- 
dingsorganen brengen te zamen de geregelde voeding van het dier 
tot stand. Het is aan hunne goede zorgen , dat de stofwisseling en 
de groei van het dier is toevertrouwd ; men noemt ze vegetatieve 
organen ter onderscheiding van spieren en zenuwstelsel , die men als 
animale werktuigen samen vat. Hiermede wordt bedoeld , dat laatst- 
genoemde deelen uitsluitend aan de dieren toekomen , terwijl men 
vegetatieve organen — al is het dan ook van gewijzigden vorm — 
eveneens bij planten aantreft. 
