166 
OÊSTERCÜLTUUR ALS VADERLANDSCHE INDUSTRIE. 
functie dienen , een beschrijving wordt opgenomen , ook al is het de 
gewoonte niet over dit onderwerp in verhandelingen van min of meer 
populaire strekking uit te weiden. 
Een oester plant zich alleen langs geslachte! ij ken weg voort. Hier- 
onder verstaat men , dat bij haar geen voortplanting door deeling of 
door knopvorming plaats vindt , maar alleen een zoodanige met behulp 
van geslachtsproducten. Deze geslachtsproducten zijn de eitjes (ova) 
en de spermatozoïden. De eerste noemt men de vrouwelijke , de laatste 
de manlijke geslachtsproducten ; een eitje ontwikkelt zich alleen dan 
tot een jong dier, nadat het zijn inhoud met dien van een sperma- 
tozoïd vereenigd heeft; zoodra dat ge- 
schied is , heet het eitje bevrucht. Er 
zijn diersoorten , die steeds in twee vor- 
men optreden ; de eene vorm brengt 
uitsluitend eitjes , de andere uitsluitend 
spermatozoïden voort: den eersten noemt 
men alsdan het » wijfje”, den tweeden 
vorm het » mannetje”. Er zijn andere 
dieren , bij welke alle individuen aan el- 
kander gelijk zijn en die alle zoowel eitjes 
als spermatozoïden voortbrengen. Zulke 
dieren noemt men tweeslachtig of her- 
maphrodiet. Ook de oester is een herma- 
phrodiet. Snijdt men den romp van 
een oester met behulp van een scherp 
mes door langs een vlak , dat lood- 
recht staat op het vlak van sym- 
metrie , dan bespeurt men in den tijd 
der voortplanting , dat de organen , 
in welke zich de geslachtsproducten ontwikkelen zich kort onder het 
oppervlak der oester als een samenhangende laag uitbreiden. Zij liggen 
zoo kort onder het oppervlak , dat men ze bij een levende oester 
vaak zeer goed onderscheiden kan als een netwerk van dunnere en 
dikkere gangen , die • zich rechts en links over het oppervlak van den 
romp voortzetten en zich meer naar de buikzij tot een gemeenschap- 
pelijk kanaal vereenigen , dat op een straks nader aan te geven wijze 
uitmondt. Oorspronkelijk heeft elk dezer gangen een wandgedeelte , 
dat naar het oppervlak van het lichaam toegekeerd is en een ander 
gedeelte , dat naar het inwendige van het lichaam gericht is. Dit laatste 
