OESTERCULTUÜR ALS VADERLANDSCHË INDUSTRIE 
169 
Laat ons nu nog even de spieetvormige opening ópzoeken , die aan 
het eind van het hoofdkanaal van het geslachtsorgaan geplaatst is. 
Wij vinden deze opening aan het einde van een smalle plooi of spleet , 
(fig. 4 p-q ) , die naast de sluitspier gezocht moet worden aan het 
oppervlak van dat eigenaardige aanhangsel van den romp (v) , dat in 
de zoogenaamde mantelholte besloten ligt. Onmiddellijk naast de uit- 
monding van dit hoofdkanaal van het geslachtsorgaan komt bovendien 
nog een ander kanaal in deze spleet uit; dit laatste kanaal geeft toe- 
gang tot het inwendige der organen, die bij de oester de rol van nieren 
vervullen: een vereeniging van wijdere en nauwere ruimten, wier 
inrichting nog slechts gedeeltelijk bekend is en omtrent wier ver- 
richtingen wij nog bijna geheel in het duister verkeeren. 
Wij willen nu de bevruchte en reeds gedeeltelijk ontwikkelde eieren , 
die uit de spieetvormige opening naast de sluitspier zijn uitgetreden , 
eens volgen. Met het door de kieuwen stroomende water treden zij — 
de richting der pijl in fig. 1 volgende — tusschen de sluitspier en 
het achterste uiteinde der kieuwen uit de zoogenaamde mantelholte. 
Zij blijven evenwel binnen de schelp der moederoester en vereeni- 
gen zich in grooten getale (een millioen of meer) tusschen de vrije 
slippen der twee mantelhelften en de kieuwen , waar zij blijven zitten 
en hun verdere ontwikkeling doorloopen. Pas hier aangeland , zien zij 
wit en vormen zij te zamen een melkachtige vloeistof; een oester- 
kweeker noemt een oester, die deze witte slijmige en tevens korrelige 
vloeistof tusschen den baard vertoont, een melJcoester. Na eenige — 
als het warm weder is, reeds na weinige — dagen zijn de witte en 
zachte korreltjes veranderd in blauw grijze , die grooter zijn en 
bovendien hard-korrelig op het gevoel ; de witte broedjes (white spat) 
zpn opgegroeid tot zwarte broedjes (black spat) , de melkoester is ver- 
anderd in een zaadoester. Die ontwikkeling is vergezeld gegaan van 
een aanzienlijke toename in grootte ; de diameter van het pas uitge- 
treden ei is ternauwernood een tiende van een millimeter groot , ter- 
wijl het zwarte broedje bijna twee tiende millimeter middellijn heeft. 
Het broedje moet zich dus hebben kunnen voeden ; dit is ook wer- 
kelijk het geval. De vloeistof, waarin de broedjes in de kieuwen 
vertoeven , is rijk aan eiwit , dat vermoedelijk door het oppervlak der 
kieuwen wordt afgescheiden. 
Het is nu in den toestand van zwarte broedjes , dat de toekom- 
stige oestertjes de kieuwen hunner moeder verlaten en op eigen 
wieken gaan drijven (Fig. 5). Het zijn nog ware larven en zij moe- 
