GESCHIEDENIS VAN DEN THERMOMETER. 
175 
Het bezwaar, dat de stand van ’t vocht van twee veranderlijke 
grootheden afhing , lnchtdrnkking en temperatuur , werd opgeheven door 
jean rey, den welbekenden voorlooper van lavoisier, die de verkal- 
king der metalen en de verbranding beter wist te duiden dan iemand 
van zijne tijdgenooten en bijna de zuurstof ontdekt had. Deze keerde 
het apparaat van galilei als het ware om , zoodat het water nu den 
benedenwaarts gerichten eivormigen bol geheel vulde en de naar boven 
gerichte buis, die open en zonder ombuiging eindigde, gedeeltelijk. 
Door deze verandering, werd de warmte niet langer gemeten door 
de uitzetting van lucht , maar door die van het water. Rey deelde 
deze belangrijke wijziging op 1 Jan. 1632 aan pater mersenne mede, 
d. i. maakte ze op genoemden datum openbaar, want deze pater was 
destijds , toen er nog geene wetenschappelijke tijdschriften bestonden , 
een ijverig bemiddelaar van gedachten wisseling tusschen de natuur- 
onderzoekers. Het is deze vorm van thermometer , dien men later 
den Florentijnschen genoemd heeft. Te Florence werd namelijk aan 
den thermometer van rey eene belangrijke verbetering aangebracht, 
die uit den boezem der beroemde »Accademia del Cimento” (opgericht 
in 1657, op aandrang van de pauselijke regeering in 1667 opgeheven) 
voortkwam. Naar de opgaven van de leden dezer academie zou meer 
bepaald de verbetering zijn uitgedacht door den regeerenden groot- 
hertog van Toskane , ferdinand ii , in wiens paleis de leden verga- 
derden , en wiens broeder , prins leopold di medici , leerling van 
galilei, de beschermheer der academie was 1 . 
Rey had de buis van zijn thermometer van boven opengelaten ; de 
vloeistof verdampte mettertijd en gaf daardoor te lage aanwijzingen, 
die men bovendien door invallend stof niet nauwkeurig meer kon 
aflezen. Ferdinand kwam op het denkbeeld de buis te sluiten en de 
bovenstaande lucht uittedrijven , welk dubbel doel hij bereikte door 
het vocht in de buis zoolang te koken , totdat de ontwikkelde dampen 
de lucht hadden uitgedreven, en door vervolgens de buis in de blaas- 
pijpvlam 2 dicht te smelten. 
1 Zooals men weet was dit ket oudste van de geleerde genootschappen, die in de 17 (,e 
en eeuw voor de ontwikkeling der natuurwetenschappen zoo belangrijk werden. De 
academie telde torricellt en castelli onder hare leden. Dat zij een doorn in het oog 
der geestelijkheid was, is niet te verwonderen; om tot haar te worden toegelaten moest 
men o. a. elk geloof afzweren. De broeder van den groothertog, dien men »bewerkt” 
had, werd na de opheffing tot den rang van kardinaal verheven. 
2 Volgens kopp zijn de geschriften der academie de eerste , waarin van de blaaspijp 
