GESCHIEDENIS VAN DEN THERMOMETER. 
181 
meene bekendheid niet te danken heeft aan zijne werkelijke verdiensten 
als dierkundige, maar aan zijne mislukte poging om den thermometer 
tot meerdere volkomenheid te brengen. Reaumur keurde fahrenheit’s 
voortreffelijke instrumenten (waarmede ook de bovengenoemde wolff 
hoogelijk ingenomen was) daarom af, omdat kwik, in vergelijking met 
alcohol , door verwarming slechts weinig uitzet. Fahrenheit had dit 
bezwaar overwonnen, door den bol van zijne kwikthermometers be- 
trekkelijk zeer ruim en de buis in verhouding zeer nauw te nemen , 
zoodat hij , in weerwil van de geringe uitzetting van het kwik , toch 
eene zeer zichtbare rijzing van den spiegel langs de uitnemend ver- 
deelde schaal verkreeg , die in staat stelde zelfs breuken van een graad 
met volkomene zekerheid aftelezen. 
Reaumur, die aan alcohol niettemin de voorkeur gaf, in weerwil 
van het lage kookpunt , bepaalde de uitzetting dezer vloeistof en 
kwam in 1780 tot de uitkomst, dat 1000 maten alcohol van de 
warmte van smeltend ijs zich door verwarming tot aan het kookpunt 
van water moesten uitzetten tot 1080 maten. Dit leidde r. er toe 
om den afstand tusschen beide temperaturen in 80 gelijke deelen te 
verdeelen. Zijn alcohol-thermometer werd op de volgende wijze ge - 
calibreerd. Ten einde het kookpunt van den alcohol te verhoogen (die, 
gelijk wij thans weten , in water vrij en toestand , onder de gewone 
luchtdrukking bij 78°4 c. = 62°7 r. = 173° f. kookt) vermengde 
r. dien met 1 / 6 van zijn volume water , bracht den daarmede gevul- 
den thermometer in water , dat door een koudmakend mengsel omgeven 
was . en noteerde den stand van zijn instrument op het oogenblik , dat 
het water bevroor. De stand van den alcohol bij ’t kookpunt werd 
vervolgens bepaald door den thermometer in kokend water te dompelen. 
De beroemdheid van reaumur op zoölogisch gebied kan niet ver- 
ontschuldigen , dat aan den op deze gebrekkige bepalingen gegronden 
spiritus-thermometer de voorrang is toegekend boven het uitmuntende 
instrument van fahrenheit , het resultaat van jarenlangen arbeid en 
zorgvuldig doordachte proeven. Dat wèl het smeltpunt van ijs, maar 
niet het vriespunt van water constant is, was reeds twee menschen- 
geslachten vóór reaumur’s proeven gevonden; het nulpunt van R. kan 
al naar omstandigheden tusschen omstreeks — 10° en 0° afwisselen. 
Zoo mogelijk nog gebrekkiger was de wijze , waarop het tweede vaste 
punt verkregen werd. Gelijk men weet , moet de thermometer , waaraan 
men de temperatuur van kokend water wil geven , niet in de kokende 
vloeistof, maar in den damp daarvan gedompeld worden , en vervolgens 
