200 
PROF. VIRCHOW’s REDE OVER ACCLIM AT ATIE . 
overtreft, ten gevolge waarvan de kolonie eindelijk ten gronde gaat. 
Hoe meer het klimaat van het gekoloniseerde land verschilt van dat , 
waar de kolonisten te hnis behooren , des te eerder en des te sterker 
doet zich dat verschijnsel steeds voor. Het zijn niet de geneeskundigen 
alleen, die hierop hebben gewezen; het zijn personen zonder partipris: 
staatslieden , militairen , letterkundigen , mannen van allerlei beroep 
en uit alle landen, die, langen tijd voordat het vraagstuk omtrent het 
kosmopolitisme aan de orde van den dag was , hebben waargenomen 
dat familiën , vroeger vruchtbaar , maar die in hun nieuw vaderland 
alleen huwelijken aangingen met haars gelijken, slechts gedurende 
een betrekkelijk korten tijd bleven bestaan. Wanneer wij onder Kreolen 
verstaan de inlandsche , maar van vreemde kolonisten afkomstige en 
steeds onder elkander gehuwd hebbende bevolking , dan hebben wij 
’t recht te zeggen dat eene (arische) kreoolsche familie , die zich onder 
de tropen van vreemde inmenging zuiver houdt [en wier bloed ook 
niet van tijd tot tijd opgefrischt wordt door huwelijken met latere 
aankomelingen van denzelfden stam] , geen drie geslachten beleeft. 
Men heeft laatstelijk gepoogd te bewijzen dat zij het somtijds tot vier 
geslachten kan brengen. Doch men zou bij wijze van uitzondering vijf 
kunnen toestaan , zonder dat de algemeene regel zou ophouden geldig 
te wezen. 
Zoo is het in Engelsch-Indie. Men zou, zoo is er gezegd, door 
strenge hygieinische maatregelen eene duurzame engelsche volksplan- 
ting kunnen vestigen. Men moest dan de engelsche kinderen , zoodra 
zij de reis kunnen verdragen , op den leeftijd van 5 of 6 jaren naar 
de bergen brengen, om ze daar tot hun 15de of 18de jaar te laten 
blijven. Dit doet mij , zegt virchow , denken aan die palmen , die men 
bij ons vruchten heeft doen dragen. Indien het eens aan den tuin- 
bouw gelukte door het nemen van alle mogelijke voorzorgen palmen 
in onze tuinen te doen bloeien en rijpe zaden voortbrengen , zouden 
wij het dan wagen die palmen als in ons klimaat genaturaliseerd te 
beschouwen? Eene zonderlinge familie ook en eene kostbare onder- 
neming zoude het zijn, indien het jonge geslacht, om in het land 
te kunnen blijven leven, tusschen het noorden en het zuiden, van 
de vlakte naar de bergen , wandelen moest , evenals de oude beheer- 
schers van Perzië ! 
In de nederlandsche koloniën is het niet beter ; men zendt daar de 
kinderen niet naar de bergen, maar naar Europa, zoowel om gezond- 
heidsredenen, als om den wil der opvoeding. 
