PtlOF. VIUCHOW’s UEDË OVÊU ACCLIMaI'ATIIÉ. 
203 
seren ! Leest de fransche beschrijvingen van dat vruchtbaar land , 
van zijn weelderige flora , van zijne bewonderenswaardige wouden , 
van zijne heerlijke prairieën ! Toen duizenden en duizenden kolonisten 
tot den laatsten toe waren omgekomen , koos men de partij zich in 
verrukking te laten brengen door die bewonderenswaardige wouden 
in den vorm van album-photographieën , maar in vrede thuis te blijven , 
en in Cayenne de zorg om zich voortteplanten en zaken te doen 
overtelaten aan hen , wier ethnologische provincie dat land is. [Wij 
Nederlanders mogen hier aan de kolonie aan de Saramacca denken !] 
Ik voor mij twijfel niet , of ook wij zullen weldra genoodzaakt worden 
dat voorbeeld te volgen. En — dus voegt viuchow zijne toehoorders 
toe — moge de openhartigheid , waarmede ik voor u deze overtui- 
ging uitspreek , u allen opwekken om de plichten te vervullen , welke 
deze groote volksbeweging aan de natuur- en geneeskundigen oplegt.” 
»Om ons te overtuigen van de geschiktheid van een blank ras om 
zich hier of daar te vestigen , is er meer noodig dan geisoleerde voor- 
beelden. In de bergstreken van la Réunion bestaat een bevolking van 
zoogenaamde »petits blancs”, afkomstig van de eerste fransche kolo- 
nisten. En kort geleden heeft een fransch reiziger in het Vindhya- 
gebergte , in Indie , eenige overblijfselen van eene fransche kolonie 
ontdekt, die drie eeuwen geleden daar gesticht was. Maar die voor- 
beelden herinneren aan die buitenlandsche coniferen , welke men in 
onze bosschen plant. Dat gelukt soms , en dan worden die boomen het 
onderwerp van de nieuwsgierigheid der omgeving en van de reizigers. 
Maar die aanplantingen zijn, wat haar aantal betreft, onbeteekenend ; 
zij zijn geïsoleerde voorbeelden , curiositeiten , en ik betwijfel of men 
er veel gewicht aan mag hechten.” 
Viuchow vestigt nu de aandacht op het gewest, waarin hij spreekt, 
den Elzas , en drukt den wensch uit dat het Duitschland moge ge- 
lukken het rampzalig lot te verbeteren , dat het deel van dat land is 
geweest en nog is ter zake van de fransche kolonisatie in Algerië , 
voor welke de Elzas steeds een talrijk contingent van kolonisten heeft 
geleverd. Men heeft dezer dagen aangekondigd , dat het lot der Elzassers 
in Algerië verbeterd was. Maar niettegenstaande viuchow de nieuwste 
gegevens der hiertoe betrekkelijke statistiek heeft onderzocht , is het 
hem niet gelukt iets te ontdekken , dat voor die verbetering pleit. 
Steeds blijft de regel , dat de Duitschers (en de Elzassers zijn van Duitsch 
bloed) het wreedst bezocht worden , dat daarna de noordelijke Franschen 
’t meest te lijden hebben , de Prove^alen iets minder , de Spanjaarden 
